Doughnut

Eindelijk... na 10 weken wachten en mailen is Doughnut afgelopen nacht gearriveerd! Wie is Doughnut? Doughnut is ons nieuwe semi-familie-lid! Na de tegenslag dat Muffin geen nageslacht zal kunnen geven, en Kim na lang wachten toch wel heel graag deze zomer haar pup wilde hebben.. hebben we samen besloten dat we een hond met de 'perfecte eigenschappen' zouden gaan zoeken ( gezondheid, karakter en afstamming) waar we allebei gelukkig van kunnen gaan worden. Zij met haar puppie-vriendje en ik met de bloedlijn die ik bijna kwijt dreig te raken...
De zoektocht was al snel succesvol; we vonden het perfecte nest in Zwitserland uit de lijn van Muffin haar vader. Na kort overleg met Claudia (de fokster) was de zaak snel geregeld. Tijdens mijn trip naar San Marino ben ik de pups gaan bekijken. Ze waren toen 4 weken, en 'onze Doughnut' sprong er voor mij meteen uit. Kim en Roel zijn later ook nog naar hun nieuwe vriendje wezen kijken, en haddden -toeval of niet?- dezelfde voorkeur uit de 6 aanwezige broertjes. Claudia liet enige weken later weten dat ze zelf de reu met een blauw oog zou houden, dus Doughnut was voor ons! Kim blij, Inge blij.
Na wat puzzelen, drukdrukdruk, werk, shows en uiteraard de afstand bleek dat we geen dagen meer vrij konden maken voor een bezoekje, dus moesten we het met emails en foto's doen. Ook het ophalen werd een uitdaging; werk, shows en gewijzigde weekend plannen van de fokster brachten ons even in de knoei.. maar toen stelde Lies voor om Doughnut dit weekend vanuit de show in Luzern mee naar NL te willen nemen. Super! Dat scheelde ons vrije dagen opnemen, en extra kilometers. Lies won BOB op de show in Luzern, en moest dus blijven voor de groepskeuring... daar baalde ze zelf al van want dit betekende dat het dus laat zou worden. Vannacht om 1 uur stond ze hier voor de deur met Doughnut.... wat is'tie leuk!!!!!

Na een onrustig nachtje, waarin Doughnut kennis heeft gemaakt met mij, de andere boppers, we allemaal maar kort geslapen hebben etc.. heeft hij vanmorgen het huis en de tuin verkend. Vincent vindt het helemaal het einde, Chanel denkt dat Suus hier is (de pup van Sjaak en Nel waar ze in Spanje zo mee gespeeld heeft) en Bo-Ghy zag die pup helemaal niet zitten en had het liefst zijn pleegouders willen bellen om te vragen of hij mocht logeren

Gelukkig vooor Bo-Ghy, kwamen Kim en Roel begin van de middag om hun vriendje op te halen. Na een borstel demo en een heleboel uitleg (zoals elke nieuwe puppy eigenaar dat hier krijgt)zijn ze zojuist vertrokken.Kim heeft alleen maar staan te grijnzen.. van oor tot oor. Wat heerlijk om mensen zo blij te maken, en de lang verwachte droom uit te zien komen.

Enfin, Doughnut gaat een geweldig leven tegemoed bij Kim en Roel en zal hopelijk in de toekomst een belangrijke rol kunnen gaan spelen voor Youandi... hij heet "Imported by Youandi" maar dat had ook net zo goed ' Important for Youandi' kunnen zijn.

Doughnut woont vanaf vandaag in Rosmalen en bezoektijden alleen na afspraak!

Foto's

Vandaag maakten we foto's... Uiteraard doen we dat wel vaker, maar vandaag maakten we oa rontgenfoto's. (sorry, de editor accepteerd geen trema's, vandaar dat er rontgen ipv reuntgjen staat)
Vincent en Chanel zijn afgelopen maandag 1 jaar geworden, en dan mogen ze officieel beoordeeld worden op hun heup-kwaliteit. Dit hebben we 6 maanden geleden al met een voorproefje bekeken, maar nu was het D-Day. Zonder enige stress voor mij (het zit immers goed) zijn Jut en Jul op hun rug in de kribbe onder de rontgen apparatuur gegaan. Vincent mocht eerst, en een echte reu stelt zich aan.. Vincent dus ook. Walter bedankte Vince voor deze ochtend-gymnastiek, en na enige krachtpatserij om Vincent toch in een gestrekte positie zijn heupen te laten tonen konden we met enige verbazing op de foto's zien dat hij zelfs in zijn bot-ontwikkeling traag is... zijn groeischijven zijn niet verkalkt, wat normaal met 7 maanden gebeurd. Dit heeft geen enkel nadelige gevolg, maar laat slechts zien dat hij errrugggg traaaaaag is in zijn ontwikkeling. (zoals met alles) Heupkop en -kom zien er perfect uit, en kunnen niet van kritiek worden beticht :-)
Chanel toont dan wel een kopje kleiner dan haar broer, maar ook Walter was aangenaam verrast door haar body. (ja, onder dat vachtje zit wel degelijk een hond, met bone!) ook op haar heupen is geen kritiek te verzinnen...dus mocht ze direct weer uit de benarde situatie uit de kribbe waar ze werd vastgehouden door mij.
Enfin, de foto's zagen er dus geweldig uit en worden nu naar de GGW gestuurd voor de officiele beoordeling. Voorheen was dat een fluitje van een cent wat binnen 2 weken klaar was, tegenwoordig schijnt dat 6 weken in beslag te nemen... Nou ja, we wachten af.

Bij thuiskomst bleek mijn SD kaart gearriveerd te zijn... dus kon mijn spik-splinter-nieuwe-super-de-luxe-Nikon-D40 in gebruik worden genomen... en dat hebben we dus gedaan. :-) ...na 3 jaar heb ik eindelijk weer een spiegelreflex camera!!! (de oude is bij de brand verloren gegaan, en nu wilde ik ook digitaal) ..en na het maken van de eerste opnamen weet ik meteen weer waarom ik dit zo mistte!
Enkele proefshots bleken al 'super effects' te hebben, die mijn wensen direct in vervulling lieten gaan.
Na 13 jaar is het me gelukt DE foto van Raggles te maken... met haar flaporen! (Ze trekt altijd zo'n rare smoel als ze moet poseren, en het is me niet eerder gelukt om haar -met haar karakteristieke eigenschappen- vast te leggen)

Ook is het me gelukt om van Muffin een zg 'eyeshot' te maken. Lotte en Babs hangen al met hun 'uitvergrootte ogen' in mijn slaapkamer aan de muur... Muffin kan daar nu bij!

Ook de anderen zijn al op fantastische wijze op de foto gegaan, en Inge is helemaal in haar 'hum'. Komende tijd zal mijn website vast regelmatig van nieuwe, leuke en mooie foto's worden voorzien

Zomer in Nederland

Het is zomer We zijn zomaar het hele weekend thuis, en kunnen genieten van het mooie weer. Dus dat doen we ook!
Het is warm, en de boppers lopen te puffen... afgelopen vrijdag is het zwembadje al tevoorschijn gehaald voor kindervisite, dus was het nu tijd om de overige zomerse gebruiksvoorwerpen tevoorschijn te halen, danwel in werking te stellen. De grote slang uit de schuur gehaald, onder toeziend oog van 8 boppers uiteraard, en vervolgens de grondwaterpomp uit zijn winterslaap getoverd. Vincent en Chanel keken met grote argus ogen wat dit nu allemaal te betekenen had
Na de nodige voorbereidingen konden we het bad vol laten lopen, waar Shanti dus geen gras over liet groeien. Met een snoekduik stond ze pardoes met 4 voeten in het koele water, en dook zoals voor haar gebruikelijk als een duikboot met haar kop onder water. Vincent vond het wel lollig, maar de natte voeten voorkomt hij door over de rand te drinken...net als zijn zus.
Bo-Ghy kwam al snel kijken en duwde zijn dochter aan de kant om ook koele voeten te kunnen halen. Muffin wachtte netjes op haar beurt, en nam even later haar verkoelende bad. Ik heb nu wel gezien dat we eigenlijk een iets groter bad nodig hebben. Andere jaren konden ze er met z'n 3en tegelijk in... het huidige bad is een maatje te klein. Nou ja, da's voor latere zorg.. nu geeft het voldoende afkoeling voor een ieder die dat wenst.

Later op de middag, tijdens het onkruid wieden, lag het 8-tal bij me in de buurt achter in de tuin. Toen ze daar zo met een aantal op een rij lagen, schoot het me opeens te binnen dat we dit jaar wel weer een groepsfoto moeten maken. Juist nu het onzeker is hoelang Raggles nog bij ons zal zijn, vond ik dat we onze jaarlijkse groepsfoto nu maar direct moesten maken. Ze waren allemaal loom van de warmte, dus dat gaf mij een minder zware taak om deze foto sessie snel te klaren. (lees nog ff de blog over de kerstfoto...dan weet je wat voor inspanning dergelijke acties vereisen)
Tja, dat had ik slim bekeken. alle honden kwamen 1 voor 1 als ik ze bij de naam riep. Zit, af, blijf. Tja, en nadat ik er 7 op een rijtje had (..heb ik ze alle 7 op een rij..?) dacht Vincent 'ammehoela' en ging aan de andere kant van de tuin liggen. Nadat ik de andere 7 had verteld dat ze braaaaaaf waren en moesten blijven kon ik Vincent halen, naast de anderen neerleggen en vertellen dat hij moest blijven liggen. Nee niet op je rug, niet met 4 voeten in de lucht Vince, blijf, nee je hoofd omhoog, ja je bent braaf, blijf maar, nee niet omrollen, goed zo... blijf.
Het resultaat is weer geweldig... mijn 'bureau blad' van mijn pc is alweer geupgrade met deze nieuwe foto. Ook de website is alweer geupdate (zie 'mijn honden') en we kunnen hem laten uitvergroten voor de verzameling aan de muur.

Zoveel te vertellen over de Euro OES...

we zijn weer thuis van de Euro OES... zoveel meegemaakt, zoveel gedaan, zoveel gezien...

Raggles is mee geweest; op haar 13e verjaardag besloot ik haar niet bij de vertrouwde zorgen van Nanda achter te laten maar haar als verjaarscadeau 'een weekje Spanje' te geven. Dit was een giga succes, wat ons beiden veel plezier opleverde.
Chanel haalde op zaterdag de 3 plaats bij de junioren(van 12 entries); poeh he, wat was ik trots op dit (ver uit-) jongste meisje van deze zware klasse...
Shanti stond bij de laatse 6 dames in de champion klasse (uit 20 entries)... nogmaals gepaste trots voor mij!

Nu de sleurhut uitpakken en de thuisblijvers ophalen. We hebben veel foto's van de boppers op het strand en in de zee, en die zullen zsm gepubliceert worden.

Nu weer terug naar de orde van de dag; honden halen, gras maaien, morgen werken, en een weekend volgepland met leuke visite....

Pubertijd (deel 2)

Dit weekend druk in de weer geweest, en oa het gras gemaaid. De score van 'gevonden voorwerpen':
- 1 schoen
- 1 tube calendula zalf (bijna onherkenbaar)
- 1 leeg doosje (?)
- 127 wattenstaafjes (zonder doosje)
- 2 creatief verbouwde flessen body lotion
- 1 verpakking Gilette Venus (nog in tact...pfff)
- 1 leeg-, uitgehold knuffelbeest
- 1000 stukjes inhoud van een knuffelbeest
- 1 cola fles (vol, met aangevreten dop)
- de mattenklopper (nu zonder steel)
- 'tig elastiekjes
- 1 afdek dop van de droogmolen

Ja hoor, hij is lief..... Maar af en toe kan ik hem wel achter het behang plakken!
Toen Robert zojuist zijn moterkleding aantrok, liep hij in een onbewaakte 0,3 seconden alweer met een leren handschoen in zijn bek. > zucht < Hij bedoeld het niet slecht, maar waarom kan hij niet gewoon zijn eigen speelgoed mand plunderen? Hmm... Maar ja, dat zou het grasmaaien ook wel een stuk minder avontuurlijk maken!

Pubertijd

Mannen zijn nu eenmaal wat trager dan vrouwen... en zo is het ook bij honden.
Volgende week worden ze een jaar, en Chanel mag zich al met recht een dame noemen. Ze gedraagt zich netjes, ze is sociaal, weet wat ze wel en niet mag is de eerste keer loops geweest en nu dus een volwaardige roedel-lid.
Vincent is een ander verhaal... Die is nu zojuist de pubertijd ingegaan! Da's allemaal niet zo erg, maar oh wat vind hij zichzelf lollig

Een paar voorbeelden van de laatste 48 uur;
- Ik kan jouw schoenen meenemen naar de tuin, ik sloop ze niet, maar jij moet wel op je sokken in het gras gaan zoeken waar ze zijn...
- Ik heb ook een schrale huid..(?) dus sluip ik de badkamer in, jat de fles body lotion en maak er een mooie creatief vormgegeven fles van..
- Ik lust ook Franse kaas! (heeft 'ie vast bij Helen en Simen geleerd, haha) dus als jij 2 tellen uit beeld bent, jat ik snel de Brie en Port Salut van tafel en vreet ze samen met Raggles op.
- Je hebt nog een fles bodylotion? Oh, die kan ik ook verbouwen. Maar ik neem hem eerst mee naar de tuin. Dan valt het niet zo op.
- Ik heb een nieuw record om elastiekjes uit mijn zus haar pluum te vreten; 4 in 1 dag!
- Mijn oren werken niet, dus je kan me roepen... maar ik blaf toch tegen die hond die langs ons hek loopt.
- Als jij de deur in de serre open laat staan, trek ik een zak voer (uit de voorraad) open, en vreet me zo vol dat ik daarna zo vaak -en veel- moet poepen dat jij de kennel 'smorgens uit mag soppen... (in combinatie met de uitwerking van de Franse kaas was dit geen leuke verrassing op mijn nuchtere maag)

De pest is dat ik niet boos op hem kan worden... Als ik de badkamer deur, de slaapkamer en de serre deur had dicht gedaan had hij niets kunnen jatten. En wie laat nu ook franse kaas op tafel staan als ze weg loopt? Ja, ik weet het... hij mag het niet en dat vertel ik hem ook. Maar of hij daarvan onder de indruk is?
ik vrees van niet.
Nou ja, 18 jaar geleden gebeurde het zelfde met Balou en dat is uiteindelijk ook wel goed gekomen. Ik heb zo vaak een dejavu gevoel met Vincent, en zijn karakter is zo zacht en lief dat dit ook wel op dezelfde manier op zijn pootjes terecht zal komen.

Ouderdom

Ouderdom komt met gebreken. We weten allemaal dat we een keer afscheid moeten nemen van een trouwe viervoeter. Toch ben je er nooit klaar voor, zijn ze nooit oud genoeg om er aan toe te zijn, en willen we er niet aan. Ik ook niet.
De tranen om Emily zijn nog maar amper opgedroogd, of het volgende verdriet kondigt zich aan; Raggles. Over 10 dagen wordt ze 13 jaar. Wat een leeftijd! Maar nog geen leeftijd om afscheid te nemen...
Toch komt het nu heel dichtij, nu de uitslag van het biopt bekend is; De tumor op haar dijbeen is kwaadaardig. Het groeit snel, en drukt op haar vulva. Als het in dit tempo doorgroeit zal ze binnenkort niet meer kunnen plassen en andere soorten van gevolgen krijgen, die ze niet kan verdragen.

Ik heb na beraad en overleg met Walter besloten om Raggles niet te laten opereren. De tumor zit op een plaats waar geen ruimte is om goed en ruim weg te snijden. De (minimale) kans van slagen weegt niet op tegen risico wat een operatie met zich mee brengt. En ik wil het Raggles (nu nog vrolijk en absoluut vrij van alle klachten) een lijdensweg van een operatie, narcose gevolgen, herstel, pijn en ellende besparen.
Ik hoop dat de tumor niet zo snel groeit, en ze nog een tijdje bij ons zal zijn. Ik kan me niet voorstellen dat die vrolijke, 'lachende' Raggle-Freggle er niet meer zal zijn. Maar ik realiseer me dat het ook heel snel kan gaan.
We genieten van elkaar, leven bij de dag. Morgen gaan we lekker samen in de tuin rommelen en gewoon lol hebben met elkaar.