Reunie

Afgelopen zondag was het weer zover; het lijkt een jaarlijks event te worden om jaarlijks met in elk geval alle pups uit het laatste nest de reunie te organiseren en natuurlijk worden alle 'neven en nichten' daar ook voor uitgenodigd. het is lastig om een datum te plannen dat iedereen kan, maar zolang de datum maar tijdig bekend wordt gemaakt, haken de meesten wel aan. Zo lopen we al enkele jaren met ongeveer 20 honden een rondje langs de plas in de Maasduinen, een rondje bos in Apeldoorn of maken we de Drunense Duinen onveilig. Leuk om alle pups van het nest terug te zien, en natuurlijk harstikke gezellig om met alle families bij te kletsen en ervaringen uit te wisselen.

Afgelopen zondag was het dan weer zo ver;

Doordat het KNMI veel regen voorspelde bleven er van de 20 aanmeldingen maar 11 over; de rest was verhinderd. Ik zat vol spanning de hele ochtend al de regenradar te volgen, en zowaar... het zou rond 2 uur wel droog zijn in Brabant. Ik maak altijd een geintje over ' goed weer is een kwestie van plannen'... maar nu werd het toch wel erg spannend!

Ondanks de afmeldingen van neven en nichten, waren de pups uit het "filmsterren nest" er allemaal, wat ontzettend leuk om ze terug te zien en wat zijn ze leuk!!! De eigenaren zijn allemaal blij met hun hondjes en kon ik trots zien hoe de baasjes de pubers in hun gezin hebben opgenomen.

Terwijl we nog even op Ursula en Freeke stonden te wachten die helemaal uit het puntje van Groningen kwamen, kregen we prompt een plensbui over ons heen en vluchtten we allemaal snel onze auto's in. Na 5 minuten brak de zon door, en waren we ook compleet om de groepsfoto in de zon te kunnen maken. Een gezellige wandeling, waarbij we wel wat plassen moesten trotseren, eindigde als vanouds op het terras waar we de rest van de middag konden genieten van zon, drankjes en bitterballen.

Ik kijk terug op een onwijs gezellige middag en ben een trotse fokker; zoveel leuke gezinnen die zo goed voor mijn pups zorgen... daar wordt ik blij en trots van!

Foto's van de wandeling staan op de website onder 'foto's/ reunie'

Dieet

Zo is het een maand stil... zo heb je binnen 2 dagen weer een update. Jaja de gemiddelde Blog-lezer heeft het er maar druk mee.

De ' RFP' (Request For Proposal) is uitgeschreven voor de tuinmannen, en de diverse aanbiedingen (proposals) voor het tuin onderhoud komen binnendruppelen. Tuinmannen vragen 17,50 euro uurloon.. of 35,- euro! Jaja nu aan mij om deze 'tender' te doorlopen en tot de juiste aanbesteding van de klus te komen. Het eerste bezoek om de klus te inventariseren is geweest: fixed price na afdingen van 1430,- naar 1100,-- om de rimboe te kortwieken... en vandaag kwam het 2e bezoek wat tot een deal van '500 euro all in' kon worden afgesproken. (zelfde tuin, zelfde opdracht) enfin.. 3x raden wie het gaat doen.

Ondertussen spelen er serieuzere zaken: onze Babs is op dieet. "Jajaa... dat is ze al 10 jaar!!" zal iedereen zeggen. Klopt.. ons 'Spekkie' is altijd al op dieet. Maar.. sinds enige tijd plast ze binnen. Dit is geen incontinentie, maar ze loopt richting uitgang en plast dan binnen als de deur niet open is. Dus: is ze alleen in de huiskamer, dan plast ze voor de tuindeuren; ligt ze in de kennel, dan ligt er een plas in haar kennel. En ligt ze op haar bed te slapen terwijl ik elders in huis ben en zij graag op haar eigen bed in het hondenhuis gaat slapen.. dan ligt er een plas op de deurmat voor de buitendeur. Babs had ook een vreemd luchtje bij zich. Niet dat ze nou 'het huis uit stonk', maar gewoon... een raar luchtje. Babs zal in oktober 11 jaar worden en aangezien ze al enige jaren geen dierenarts van dichtbij meer heeft gezien, vond ik het wel slim om eens met haar naar Walter te gaan.

Walter en ik waren het al snel eens over het rare luchtje: dat blijkt uit haar lipplooien te komen. Oke.. Babs heeft dus een lipplooi exceem, wat eenvoudig te verhelpen is door haar 'baard' extra kort te houden een zalfje. (na 2 dagen is het nu al zo goed als weg)

Haar urine had ik opgevangen (dwz: ren om 6 uur 's morgens in je pyjama met een pollepel in de hand achter je hond aan in de tuin!) Dit leverde bij onderzoek geen schokkende waardes op. We besloten ook Babs' haar bloed te onderzoeken, dus zou Walter me later bellen over de uitslag.

Terwijl ik me focus op Babs haar conditie en dagelijks welzijn, en dus van mening ben dat Babs gezond is, toonde het bloedonderzoek aan dat Babs haar lever niet optimaal functioneert. Geen paniek, dit kan ook een tijdelijke reactie zijn op iets wat haar lichaam nu aan het 'oplossen' is.. maar wel zodanig dat we allert moeten zijn en over 3 weken nogmaals gaan testen. Als het dan niet beter is gaan we een echo van haar lever maken.

Voor mij wel genoeg alarm om serieus over voeding na te denken en Babs op een 'lever dieet' te zetten. Natuurlijk met Walter gesproken over de bekende dieet voeding, waarbij hij aangaf aan dat de diverse theorien nooit bewezen zijn, en zeker geen garantie geven op beter functioneren van de lever. Dus, wat dan... proberen kan geen kwaad, en minder eiwitten = minder amoniak aanmaak= is minder belasting voor de lever (even kort door de bocht beredeneerd) dus Babs gaat zowiezo op een dieet van minder eiwit.
Vers vlees dan? De vriezer ligt nog vol met 'energique' vlees wat Dwayne niet lekker vond... dus daar alvast mee starten. Inmiddels diverse tips en links gekregen van collega fokker Angelique, en aan het uitvogelen hoe een optimaal 'dieet' er uit zou moeten zien voor onze Babs.

Terwijl ik eten sta te mengen voor ons Spekkie (hutekäse, havermout, een eitje en een beetje vlees) staan 5 honden me vragend (lees: kwijlend) aan te kijken... en realiseer ik me dat ik -met al die info die binnenstroomt- al mijn 6 honden wel eens heel gelukkig zou kunnen maken met verse voeding.

Ik zie op tegen de risco's die het 'zelf voer samenstellen' met zich meebrengt... (krijgen ze wel alles binnen wat ze nodig hebben?) Maar denk ook dat mijn honden het erg kunnen waarderen als ze - behalve het verse kalfsbot wat ze wekelijks krijgen- dagelijks vis, vlees of gevogelte voorgeschoteld krijgen. Tja, prijs speelt (helaas) bij 6 honden ook een rol... ik moet de kosten voor 6x hondenvoeding wel op kunnen brengen. Misschien wat minder shows, daar zal ik niet treurig om zijn. Maar redt ik het daarmee?

Ik ben aan het zoeken, proberen en rekenen..... wordt vervolgt!

Outsourcing

"wa's dat nou voor een titel" zal menig honden-mens denken... en de IT-collega's zullen denken; "wat gaat Inge over outsourcing op haar hondse-blog schrijven?". Nou ja, eigenlijk liggen werk en prive toch best dicht bij elkaar... ik realiseer me dat ik meer van mijn werk in mijn prive leven zou moeten toepassen.

In mijn werk draait alles om outsourcing. De klant vraagt ons om diensten uit handen te nemen, en wij gaan vervolgens dus heel de (IT) dienst voor hen verzorgen. Mijn werk bestaat er uit om zorgvuldig van de oude naar de nieuwe situatie te komen. Vervolgens is de klant blij omdat ze een zorg minder hebben en slechts hoeven te kijken naar het gewenste eindresultaat, en wij zijn blij omdat we daar onze boterham mee verdienen. Een win-win situatie dus.

Wat heeft dat nu met mijn prive situatie te maken zal je denken..

Afgelopen weken ben ik in mijn nieuwe rol binnen Atos zo druk, dat ik na werktijd weinig energie meer over heb om thuis veel te doen. Zowiezo lopen de werktijden wat uit de hand en is het nu eerder regelmaat dan uitzondering dat de laptop pas tegen 11 uur 's avonds uit wordt gezet. De 'kantoor uren' kunnen nog goed beperkt worden, maar zeker als ik thuiswerk dan klaagt er niemand als ik nog een uurtje langer werk. Het is heerlijk om na een zware dag lekker even in de stilte met de honden van het bos te genieten, of lekker de wind langs mijn hoofd te laten waaien als ik met Dwayne en Pooh tussen de weilanden door fiets. Echter, 's avonds nog grasmaaien, huishouden doen of een hond borstelen dat is moeilijk op te brengen en schiet er dus al enige tijd vreselijk bij in.

Gevolg... de honden hadden eigenlijk al 'vorige week' geborsteld moeten worden, de 1400m2 tuin is aan het verwilderen en het huishouden beperkt zich tot een stofzuiger over de vloer en een sopje voor schoon sanitair. Het huishouden is nog nooit mijn favoriet geweest, en staat dan ook steevast op de laagste prio.

Al met al realiseer ik me dat ik dus tijd te kort kom. Vandaag een aantal uurtjes aan Dwayne staan borstelen, en na 1 kant klaar te hebben, moet ik stoppen vanwege de belasting op mijn handen. Vanavond ga ik wel weer verder, nu eerst ff blogje schrijven zodat de beide handen kunnen 'rusten'.

Borstelen heeft overigens wel een mooie bijkomstigheid... je kan zo lekker je gedachten laten varen en overpeinzingen voorbij laten komen.

Ik erger me al weken aan de voortuin, die al maanden geleden gedaan had moeten worden en nu als oerwoud probeert mijn huis te verbergen voor de buren. De heg moet gesnoeid. Oh ja, de andere heg ook. Waar haal ik de tijd vandaan? Zal ik komend weekend de heg gaan snoeien óf een hond borstelen. Als ik de heg ga snoeien kan ik de week daarna ook niet borstelen vanwege mijn handen die daar niet vrolijk van worden. Maar eigenlijk moeten komend weekend Chanel en Shanti ook echt wel gedaan worden...

Ik heb 6 honden, waarvan Babs lekker kort staat, 3 makkelijk uitgekamd worden en Vince staat in volle show outfit. (die zit ivm shows wel lekker in zijn vel en op schema) Maar dan Dwayne.... 

Er is een gezegde 'be carefull what you wish for'....  Ik wilde zijn papa's vacht, en ik heb volgens mij het driedubbele gekregen. Mijn kleuter heeft nu al meer vacht dan de gemiddelde volwassen reu in Europa en kost me (juist op deze leeftijd) handenvol werk. Hij heeft een heerlijke vacht om te borstelen, maar met de regen van afgelopen weken bezorgt ook déze vacht me veel extra werk.

Zo tijdens het borstelen/ mijn 'meditatief moment' realiseer ik me dat Dwayne me de komende tijd (jaren?) nog meer tijd zal gaan kosten.. tijd die ik ook graag aan hem wil besteden. 

Dus ik zal keuzes moeten gaan maken, waar liggen mijn prioriteiten...Simpel: ik wil niet inleveren op de quality time met mijn honden. 

De makkelijkste optie is om meer honden kort te zetten... Shanti, Chanel en Pooh zouden zonder lange vacht minder tijd vergen.  Nah, foute optie. Ook de vachtverzorging beleven de honden (behalve Babs) en ik als quality time. Dus, nee doe maar niet.

Ik zal ergens anders tijd moeten gaan winnen: ik zal moeten gaan 'outsourcen'.  Huishouden of tuin, het kan ook door anderen gedaan worden . (Nee,  de honden zal ik altijd zelf blijven doen. Dit is geen outsource optie)

Het zal me vast een smak geld gaan kosten (en nee, zo'n super salaris heb ik nou ook weer niet...) maar dat zal dan maar uit de lengte of de breedte moeten komen... een show minder zal me weinig moeite kosten maar veel besparen. Dus maar eens beginnen met de tuin. Hoognodig en nu dan maar 1e prio. Het huishouden proppen we nog wel een tijdje in de 'verloren uurtjes'. Gisteren heb ik een oproep ('klus') op marktplaats gezet, en vandaag al diverse Limburgse tuinmannen die zich aanbieden. Komende week dus ff uitvogelen wat de heren voor uurloon wensen, afspraken maken, en dan heb ik hopelijk 1 zorg minder.

Nu maar hopen dat deze outsourcingsdeal goed verloopt en ook de gewenste 'win-win' situatie op gaat leveren.... dan kan ik me volledig focussen op Dwayne zijn vacht, Vincent bij houden, én mijn meiden er netjes bij laten lopen.

Ja, dat lijkt me een prima plan. (en dan kan ik nu weer verder om de andere kant van Dwayne borstelen...)

  

Oma

Daar zit ik dan... terugkijkend op een enerverende dag. Nou ja, eigenlijk wel een enerverend weekend.

Ik was thuis, dus eigenlijk gewoon een weekend dingen doen die normale mensen doen. Boodschappen doen, want dat was er vrijdag na een idiote hectische werkdag niet meer van gekomen. Dus worstelde ik me zaterdag door de supermarkt tussen de ijverige weekend-papa's met blerende kinderen die met een "mini-karretje inclusief vlaggetje" in mijn weg stonden en vooral niet snapten dat "hallo Jumbo" niet bedoeld is om gezellig de zaterdag ochtend door te brengen, maar ook ruimte dient te bieden aan werkende mensen die gewoon ff halen wat ze nodig hebben. Daarna door naar de kapper, waar ik gelukkig zonder afspraak altijd binnen kan vallen en nu zelfs direct aan de beurt was. Na wat geknip en gekleur, waarbij ik mijn telefoon angstvallig in de gaten hield, stond ik na 2 uur (!!) weer buiten met een blonde coupe.

Thuisgekomen kon Dwayne op de trimtafel, buiten in de wind en stond ik semi-rustig te borstelen met de telefoon nog steeds binnen handbereik, terwijl het werk van de kapster door windkracht 5 al snel werd veranderd in een coupe hopeloos. Ach, who cares.

Zaterdag avond kwam Pooh weer thuis, nadat ze een week eerder was gekidnapt door "familie Diesel & Co". De kids vinden Pooh zo leuk; ze zouden haar wel leren om "Hi Five" te maken, en tegelijkertijd zou ze worden geborsteld. Enfin, een week later kwam Pooh dus thuis, dikke pret gehad maar geen high five en nog 90% te borstelen. Ach, who cares.

Zondag ochtend 9 uur.. telefoon blijft stil en ik realiseer me dat ik wellicht naar een show kan gaan kijken, of Vincent gaan borstelen. Ga ik naar de show, dan zou ik vanavond Vince moeten borstelen. Maar het risico is te groot dat me dat niet gaat lukken. Dus: geen show maar borstelen en huishouden doen. sms gestuurd met de vraag "status???" en de rest van de dag weer de telefoon binnen handbereik...

Vanwaar nou al die stress met die telefoon zal menigeen zich nu afvragen. Meestal heb ik lak aan die telefoon, en buiten mijn werk ben ik niet zo happig op dat telefonetisch gebabbel.... dus jengelt de Muppetshow-tune op mijn smartphone hier regelmatig terwijl ik me omdraai en de voicemail z'n werk laat doen.

Na ontelbaar sms'jes waarbij Marjo afgelopen weekend trouw haar updates doorgaf, kon ik samen met haar 'berekenen' wanneer Kyona zou gaan bevallen. Ik zou haar uiteraard komen helpen, en hadden we afgesproken dat ik in mijn auto zou springen als de weeën zouden beginnen. De temperatuursdaling, Kyona's gedrag en Marjo haar waarnemingen moesten mij vertellen hoe de situatie was.... Uiteindelijk kwam vanmorgen om half 8 dan het telefoontje wat ik eigenlijk al eerder deze nacht had verwacht.... 'de weeën zijn begonnen'.

Niet echt praktisch als je net onder de douche staat, honden nog moet voeren, en in de spits over de A67 zo snel mogelijk naar Valkenswaard wilt komen. De politie vond het nodig om de hele snelweg bij V'waard af te sluiten wegens één of ander crimineel gedoe, dus op advies van Jacqueline die me via telefoon & internet van de laatste info voorzag, een alternatieve route genomen en zo stonden we dan toch binnen een uur naast de werpkist waar mama inmiddels al met 2 gezonde kids lag te glunderen.

Enkele uren later kijken we terug op een perfecte bevalling, waarbij 5 mooie gezonde dikke pups zijn geboren. Marjo en Kyona blijken een super team, en ik zat met mijn laptop op schoot als '2e lijns support' te werken (want ik had geen vrij vandaag) en hield natuurlijk de fans op facebook op de hoogte :-)

Wat ben ik trots... Onze Jack (Youandi Dom Perignon) en Kyona (Youandi Tiramisù) hebben 5 pracht pups op de wereld gezet.... ja, ik ben een héle trotse oma!

Foutje... Bedankt!!!

Onze Vincent, in het trotse bezit van 7 kampioenstitels, bleek zich geen Duits Club Kampioen te mogen noemen... aangezien er minimaal 2 Duitse keurmeesters een CAC moeten geven om deze titel te mogen voeren. Dus, in het geval van onze Vince, tellen al die waardevolle overwinningen bij de diverse Europese keurmeesters niet... nee, er zijn 2 "über-keurmeesters" nodig om Duits club kampioen te mogen zijn. Nou ja.... Ik heb dit eerst maar gelaten voor wat het is, maar nu Vincent steeds beter in zijn vel komt te zitten (jaja, ook Vincent is een laatbloeier) begon het bij mij wel te kriebelen om nog wat te gaan doen met hem. En dus toch maar die idiote eis van de Duitsers in te vullen om die club titel aan zijn rijtje toe te voegen.... We gingen op zoek naar een show in Duitsland met Duitse keurmeester.

Zo struinde ik het internet af, en zag her en der wat shows die aan de wensen tegemoed kwamen. Die Duitse keurmeesters hebben meestal wat eigenaardigheden, dus na wat informatie ingewonnen te hebben viel mijn keus op de show in Sachsenheim.

Ik herinner me de show van Sachsenheim 2 jaar geleden nog goed... leuke show op een windhondenrenbaan... tussen Duisburg en Dortmund dus mooi dichtbij. Onze Pooh kan in Lingen haar laatste CAC voor de titel halen, maar 'voor-het-geval-dat-t niet-lukt', is het beter om haar ook maar in te schrijven. Mooi, zo gezegd zo gedaan.

2 weken geleden kwam per toeval de show in Sachsenheim ter sprake... en ging ik maar eens de routeplanner raadplegen. Oeps... Sachsenheim is inderdaad een leuke show op een windhonden renbaan, en ik ben daar 2 jaar geleden óók geweest, maar het ligt helemaal niet tussen Duisburg en Dortmund! Sachsenheim ligt bij Stuttgart/ (verschil vanuit Sevenum: reistijd 80 km of 420 km) Jaaaaaaaa ik ben 2 jaar geleden ook in Sachsenheim geweest, toen ik op weg naar Kroatie was! En jaaaaaaa, ik was dat jaar in het voorjaar óók in Gelsenkirchen... leuke show, op een windhonden renbaan. Maar dan 350km dichterbij!

Stomstomstom. Maar wat doe je eraan? Niks dus. Foutje bedankt.

Inmiddels was de show in Lingen geweest waar Pooh een 2e plaats had gekregen, geen Duits kampioen dus. Nu nog maar eens goed nagedacht... een takke eind rijden, show op zaterdag (dus donderdag na werktijd honden wassen/borstelen en vrijdag ná werktijd nog camper inpakken en 5 uur rijden) ...maar wel kans om met 2 honden nieuwe titels winnen!

Enfin, mijn stomme fout werd beloond met regen...veel regen. Buitenshows zijn leuk, maar als het regent is het toch altijd net ff minder grappig. Vincent stond net in de ring toen het weer begon te plenzen. Met een zeiknatte pruik kreeg hij wel de 1e plaats met CAC in zijn klasse en werd hij toch mooi beste reu :-) Met het CAC van deze Duitse keurmeester is hij nu Duits (Club) kampioen! Da's zijn 8e officiele titel!

Even later (na de pauze vanwege de stortregen) mochten de dames de ring in en kon Pooh droog geshowd worden... ze won het CAC en daarmee mag ze zich nu officieel Duits & VDH kampioen noemen. (Pooh had al 1 CAC van een Duitser, dus zij heeft beide Duitse titels in één klap binnen)

Na de show en nadat we wat waren opgedroogd zijn we een stuk naar huis gereden en halverwege - in de Weinstrasse-  een leuke camperplaats opgezocht. Heerlijk gewandeld met de 6-pack tussen  de wijngaarden en lopen nagenieten van mijn 'foute inschrijving'.

Op zondag ochtend rustig aan naar verder huis, met 3 extra kampioenstitels op zak... en de 9e Youandi Kampioen die Ch. Youandi Meringue heet.

Trots? Ja, ik ben apetrots op mijn "Poekie"!!! 
Mijn Pooh is KAMPIOEN ... Poeh hé! :-)

Schaapdrijven

Zo'n jaar of 10 geleden kwam ik Mike vd Most tegen op een seminar, en raakten we aan de praat over werken met honden. Hij bleek enthousiast te zijn om Bobtails te willen (en kunnen!) testen op het 'herders instinct'. Niemand anders in Nederland deed dit, en ik was dan ook erg blij met zijn aanbod. In 2003 organiseerde ik voor het eerst de aanlegtest schaapdrijven. Met het succes dat Muffin een natuurtalent bleek te zijn. Nu, jaren later -en nav de roots van Dwayne- kwam die wens weer naar boven en heb ik contact met Mike gezocht... die meteen enthousiast was en mee wilde werken. Het werd een heel project, want alleen Dwayne testen zou me kostbaar worden. Dus na in mijn naaste omgeving eens wat mensen gepolst te hebben hadden we snel 15 honden bij elkaar om een weekend met schapen & gezelligheid te gaan organiseren. Want... als je dan toch naar Groningen moet voor zo'n evenement, dan maken we er een weekend van waarbij de 'bourgondische Youandi inslag' zeker niet onderschat mag worden.

Op 14/15 April was het dan zover; alle voorbereidingen getroffen, boodschappen gedaan voor lunch en andere pauzes. BBQ mee, camping en hotelkamers waren gereserveerd, en natuurlijk nog ff een deal gemaakt met St. Petrus om de weersverwachting positief bij te laten stellen; We waren er klaar voor.

Op vrijdagmiddag reden we met de Boppermobiel, afgeladen met 4 meiden en 9 honden, naar het noorden. Ursula kwam ook al bijtijds aan, waarna de bubbles open konden en de BBQ aanging. (NB de eigenaar van de camping vond het fantastisch en was aangenaam verrast over het aantal aanwezige honden en hoe goed ze zich gedroegen)

Op zaterdag verzamelden we bij Landgoed Nienoord en werden we hartelijk verwelkomd door Mike en de vrijwilligers op de schaapskooi. Na een duidelijke introductie & de nodige instructies gingen we naar een weiland waar ongeveer 20 schapen in een apparte afscheiding stonden. Terwijl de schapen ons nieuwsgierig stonden te observeren, gaf Mike een demo met zijn toppertje Kate (Border Collie) om commando's toe te lichten en mogelijkheden te tonen.

Onze Pooh mocht de spits afbijten (ja, daar sta ik dan met mijn grote mond...) Maar Pooh liet me niet voor schut staan en deed precies wat ze moest doen; Ze cirkelde om de schapen heen, lokte ze uit en blafte af en toe als ze niet naar haar zin reageerde... en maakte ook nog even ruzie met Kate toen die volgens haar in de weg lag bij 'haar schapen'. (poehpoeh!) Alle 15 honden kregen zo een eerste kans om kennis te maken met de schapen en hun 'eerste respons' te tonen. Bij sommigen viel het kwartje meteen -zoals Pooh, Doughnut, Joe, Spencer en Dwayne) Bij de andere Youandi boppers kwam dat pas bij de 2e kennismaking waarbij de schapen uit hun ren waren en er meer interactie was. Bij elke poging was Mike druk bezig om de hond te observeren en de eigenaar aanwijzingen te geven om met zijn/haar hond te werken. Immers het is en blijft de baas die bepaald wat de hond mag/moet doen.

Bijna alle honden zijn 2x bij de schapen geweest op die zaterdag en de sfeer zat er goed in. Alle 12 Youandi OES bleken voldoende tot uitmuntende werkinteresse te hebben, 2 van de andere 3 honden hadden er geen interesse en gingen liever een knuffel halen bij de baas of schapenpoep eten :-)

We sloten de dag af met een BBQ op de camping, waar we inmiddels met een aantal campers/ caravans ons fort hadden opgebouwd en de andere deelnemers met hun klapstoeltjes aan konden schuiven. Het weer zat nog steeds mee, en zelfs toen het wat later op de avond kouder werd zaten we met een extra 'blanky & borrel' nog steeds buiten. Toch maar op tijd naar bed, want zondag zouden we weer een hele dag in touw zijn met de honden en de schapen.

Op dag 2 kwam er meer actie omdat de honden al beter begrepen wat ze konden en mochten doen. Diesel beet nu de spits af en bracht de schapen keurig binnen waarna Helen slechts het hek hoefde te sluiten :-) Ook de twijfelachtige talenten lieten nu zien dat ze echt wel meer in hun mars hebben, en de schapen hebben heel wat meters afgelegd doordat een OES ze 'even naar de andere kant bracht'.

De 2 diva's die dag 1 niets wilde doen, hielden ook dag 2 voet bij stuk. Zelfs met een wissel naar 't ander baasje/ bazinnetje.. Terwijl onze Balou die dag 1 met baasje niet zoveel deed, nu met zijn vrouwtje samen liet zien dat hij het best kon!

Onze Dwayne verloochende zijn roots niet, en ondanks zijn jonge leeftijd en het feit dat hij liever náást me werkt in plaats van aan de 'andere kant van de kudde', was ik verbluft om te zien wat hij deed en kon. Ook Pooh nam de schapen netjes mee en werkte zelfs op de juiste plaats tov de kudde en mij. Ze toonde rust en inzicht, we hadden alleen wat moeite met commando's op afstand (aangezien ze dat nooit geleerd heeft) Het was dus moeilijk om haar tijdens het werk te gaan laten liggen op 10 meter afstand van mij, met de schapen tussen ons in, om haar vervolgens de schapen weer rustig op te laten drijven naar mij toe. Maar... ze dééd het wel!!! (poehpoeh!)

Na deze drukke zondag waarbij de wind het toch wel erg frisjes maakte en onze gezichten allemaal gloeiden van de zon, straffe wind en vermoeidheid sloten we af met een glas prosecco in de zon waarna iedereen moe maar voldaan en mét een chique deelname certificaat weer naar huis kon.

Foto's van dit grandioze evenement staan op mijn website (foto's/ schaapdrijven). Ik wil nogmaals iedereen die meedeed enorm bedanken en ik ben apetrots dat al "mijn" honden dus nog steeds voldoende instinct hebben om hun originele werk te kunnen doen:

• Youandi Giorgio Armani (Diesel) met Helen
• Ch.Youandi Pompidou (Pastou) met Pascalle
• Youandi Napoleon Bonaparte (Joe) met Anita
• Youandi Meg Ryan (Megan) met Dion
• Youandi Zabaglione (Balou) met Diane & Ton
• Youandi Tiramisù (Kyona) met Marjo
• Youandi Dreams Come True (Froukje) met Ursula
• Youandi Catherine Zeta Jones (Anne) met Freeke
• Argovian Imported By Youandi (Doughnut) met Kim
• Sing a Song of Roseville (Bärli) met Diana
• ...en natuurlijk mijn eigen Pooh & Dwayne!

en natuurlijk dank aan het Sweet Expression's Team en met name Jessica met haar getalenteerde Spencer!

Flexibel

één van de Boedhistische wijsheden luidt: "waarom zou je je leven plannen; het loopt toch anders dan gepland". Jaja die Boedhisten zijn slimme mensen, maar dat wist ik al langer.

Als ik een vakantie plan, dan kan ik dat inmiddels standaard met een groot vraagteken doen. Want: niets is zeker, en met honden -die geleid worden door moeder natuur, en niet door agenda's- kan alles zomaar anders lopen. Dat was járen geleden al zo met Bonny, Lotte en Emily... en ook 5 jaar geleden wist Coco alle plannen last minute te wijzigen door pas met Pasen gedekt te willen worden in Engeland, terwijl alle berekeningen (lees: werk, oppas voor de thuisblijvers en de vakantie) op enkele dagen eerder waren ingesteld en geregeld. Alsof je, met een fulltime job en 7 honden thuis, op elk gewenst moment de deur zomaar achter je dicht zou kunnen trekken.. yeah, right!

Afgelopen jaar maakte Shanti het natuurlijk wel érg spannend om alles op tijd gegereld te krijgen ivm de spannende inseminatie.... ja Shanti staat met stip op nummer 1 als het gaat om 'chaos creeëren'...!

Maar, zo in 't voorjaar van 2012 doen we daar bijna niet voor onder.

Marjo wil graag pupjes van onze Kyona, en na wat gepuzzel en gepeins... was de dekreu gevonden. Ik beloofde natuurlijk te helpen, en "een man een man, een woord een woord".
Chanel wordt dit voorjaar ook gedekt, en haar 'date' woont voor de verandering eens in Nederland. (nee, niet binnen de 100km grens..) Met deze plannen en beloftes werd het lastig om mijn vakantie te plannen. Maar uiteindelijk heb ik het dan toch maar gewaagd op de eerste 2 weken van april.

Zo zou ik op tijd thuis zijn voor Kyona haar dekking, het schaapdrijven op 14/15 april, de dekking van Chanel eind april, shows in mei, bevalling Kyona begin Juni, bevalling Chanel eind Juni.  Da's mooi gepland... toch?

Pooh werd begin maart loops.. half maart kwam Shanti.. en toen kreeg ik 't bericht dat Kyona loops was. Als ze "volgens mama-en-de-rest zou ovuleren" zou ze exact gedekt moeten worden als ik op vakantie én in Limoges op de show zou zijn met Pooh... ahhhh neeeeeeeee!!! 

Maar dat was nog niet alles; Chanel werd een dag later ook loops en zou dus slechts een dag later gedekt moeten worden.... Heel fijn én bedankt meiden. Hier gáát mijn 2 weekse vakantie in Frankrijk! Ok....Inge gaat dus geen 2 weken Frankrijk: Dan ga ik dus 1 week op vakantie, en moet ik dus met pasen weer thuis zijn.

Kyona wordt netjes in Eersel dmv de progesteron testen gecontroleerd op haar ovulatie, en Chanel zit met mij in Frankrijk, in de camper... mét Vincent... die op dit moment mijn enige houvast is om -met zijn inmiddels bewezen 'rots vaste neus'- het juiste dekmoment van Chanel te bepalen. 

Pooh is ingeschreven in Limoges voor de CACIB show. (NB 2 jaar geleden was ik daar ook, en won Vincent het CACIB en Chanel CACIB & BOB. De mooie bokalen waren gemaakt van porselein uit Limoges... en werden door Pooh dezelfde dag vernietigd door ze omver te lopen; kapot gevallen op de stenen.) Pooh had dus de missie om een nieuwe porseleinen bokaal te winnen. Maar of dit mogelijk zou zijn... dat hing nu af van Chanel!

Inmiddels had ik wel het één en ander geregeld met hulp van een bevriende fokker om te helpen bij de dekking van Kyona. (waar zouden we zijn zonder hulp van andere OES fokkers!!??) Maar Chanel moest wel op de juiste tijd bij haar date zijn...

Mijn 2 weken vakantie werd dus zowiezo al ingekort tot 1 week (dáárom zitten er dus dus wielen onder de camper... zodat ik kan gaan en staan waar ik wil, en wanneer ik dat wil...) en ik kon slechts hopen dat ik met Pooh nog in Limoges kon meedoen aan de show!

Gelukkig: Chanel doet alles volgens het boekje... althans, als ik Vincent mag geloven hoeft ze pas zondag gedekt te worden. Kyona is nog aan het bloedprikken en blijkt de eerste dame in 3 generaties te zijn met een latere cyclus en hoeft dus pas later deze week gedekt te worden. Niks mis mee, en gelukkig doen we daarom juist die progesteron test!

Dus Pooh kon naar Limoges en ze won :-) helaas waren de mooie porseleine bokalen niet meer in het assortiment, en dus kreeg Pooh voor haar overwinning een metaal, gekleurd, afgrijselijk ding.

Enfin, ja Pooh won dus haar prijzen, maar gezien de concurentie daar is daar niet zoveel om trots op te zijn.

Vincent (en zelfs puppy Dwayne!) gaven aan dat het inmiddels wel tijd werd om Chanel te gaan dekken; dus na de show reden we plankgas naar Nederland. 'Slechts' 850km te gaan naar de reu... en nee, ik was dus 'not amused' toen de show organisatie me liet weten dat we pas om 17.30u van het showterrein af mochten.

Enfin, Chanel was vandaag volgens mij (en de mannen) wel 'op tijd' bij haar paashaas, en Kyona zal komende week zover wel zijn.... daar kunnen we nu rustig op wachten!

Lesson learned: wees flexibel en plan nooit een vakantie als je een teef wilt laten dekken...