Dagboek

Met de snelheid en gemak waarop we Facebook bijhouden, wordt een blog bijna overbodig. Het voelt ook alsof ik in herhaling val als ik hier foto's en gebeurtenissen deel.. want het heeft (vaak) al op dagbasis op FB gestaan. Maar, omdat niet alle lezers op FB zitten komt hier een herhaling van ons zaterdag-dagboek:

Ik had een druk dagje gepland:

10 uur: Dwayne gaat nu in bad (morgen borstelen) en daarna Chanel losborstelen (was gisteren al gesopt)
Om 12 uur komt ons mam om haar Briard een zwem outfit te laten geven, en om 2 uur komt Anita met Joe om te badderen. En om een uur of 4 komt Marjo om Kyona te pimpen voor onze trip naar de UK over 2 weken!
En dan zal Noush vanavond ook nog ff een sopje moeten krijgen, want dit kleine varkentje kan zo morgen niet naar huis

Zo, drukdrukdruk.. hup nu aan de slag!

 10.10 uur: Eerst Dwayne in Bad..

 



 

10.45 uur: Dwayne fase 2
Drogen gaat wel super snel met deze temperatuur!

 



 

 11.05 uur: Huphup.. Chanel op tafel!

 

 

 12.00 uur: Chanel klaar.  Nu verder met Sjors!

 

 

 12.10 uur: Dit is Sjors in zijn winterjas. We gaan hem nu een zomerjas aantrekken.

 

 

 13.45 uur: Wat iessie mooi in z'n zwembroek!!!

 14.30 uur: Oeps, zo gezellig aan het beppen met Anita dat we zijn vergeten om een foto van Joe in bad te maken...dan maar een foto van Anita die Joe lekker aan het droog wapperen is!

 

 

 16.00 uur: Na een anderhalf uur samen met Anita te borstelen: Joe is weer d'n knapste!

 

 

 18.00 uur: Na een korte pauze op het terras met Anita en Marjo, mocht Kyona op tafel om in show outfit gezet te worden. Voila: onze Kyona is klaar voor de UK trip!

 

 

 20.00 uur: Laatste ronde... Noush in bad!

 

 

 20.30 uur: Zo, klaar is klara!  Noush mag drooglopen in de tuin en Inge heeft een borrel verdiend.

 

Toch nog even de Nikon in de hand genomen.... heerlijk wat een blije pup! Dit was mijn toetje op de dag!
Cheers!

(On)zichtbaar werk

Ik werk in de IT als project manager, dus voor mij is het niks bijzonders om tegen een klant te moeten vertellen "we gaan een migratie uitvoeren". Hiervoor heb ik een team technische superman's klaar staan, die alle "ins- en outs" aan de klant uitleggen en vervolgens doen we dat ff voor de klant. (soms is het wat complexer, maar dat vertellen we niet aan de klant... ahum) Nu liep mijn website naar een deadline van een upgrade aan, en wilde ik niet 'last minute' voor een probleem komen te staan, dus moest ik in actie komen.

Wat was er aan de hand? Het CMS (Content Management System) waarin ik destijds mijn site heb gebouwd, was al diverse malen voorzien van een nieuwe versie. Inmiddels waren ze zo snel en ver.. dat de oude versie eerdaags "end of life" zal worden verklaard. In normaal Nederlands betekend dit: je website gaat op zwart en niks werkt dan meer. Tijd voor actie dus.

Na overleg met mijn provider -jaja, die luitjes waar ik jaarlijk een smak geld aan betaal om te kunnen emailen en mijn site te laten draaien- was er al snel een test omgeving voor me neergezet waar ik een eerste 'upgrade poging' kon gaan doen zonder dat de dagelijkse bezoekers daar last van zouden hebben. Menig persoon met wat CMS-kennis wenste me hééééél veel succes, wat bij mij natuurlijk de nodige argwaan wekte.

Nah, dat werd al snel duidelijk. Na 10 uur werk liep de hele boel vast en heb ik kort en bondig overleg met de technische toppertjes bij VIP.nl gehad (provider) en samen de slimme keus gemaakt om overnieuw te beginnen. Dit betekend dat alles, maar dan ook echt álles opnieuw moet worden opgebouwd. Uiteraard kan ik teksten kopieren. Maar alle formats (dus lettertype's, kleuren, headers, indeling moesten voor alle artikelen opnieuw worden gemaakt.

Ik bespaar je de details, maar ik kwam er al snel achter dat dit zoveel werk was dat ik niet hoefde na te denken om de website misschien ook maar meteen in een nieuwe jasje te gaan zetten....Nee, ik zou hier al mijn handen aan vol hebben!

 

1 week later:

• Mijn huis is een bende, want ik had geen tijd voor 't huishouden. (het lijkt op een studenten huis)
• Mijn honden lijden aan chronish aandacht tekort. Ze jagen nu achter de tuin-konijnen aan of komen op schoot/ op het toetsenbord zitten.
• Ik ben niet verbrand door de zon tijdens de 2 tropische dagen deze week, want ik zat binnen achter de laptop.
• Ik loop 1 week achter in het regulier borstel schema,
• Ik heb een week amper gekookt. Maar leef op salade en pizza,
• Ik ben niet wezen hardlopen, maar zit achter mijn laptop en voel me een Michelin poppetje.

Het resultaat:

• Website staat in Joomla 2.5 en is klaar voor de toekomst.
• Inge is trots / niemand ziet het verschil
• Inge is 5 kg zwaarder door te weinig beweging en teveel dropjes naast de laptop
• Inge is niet blij/ iedereen ziet het verschil

 

Enfin, ik wens iedereen veel plezier bij het surfen over de nieuwe website!
Zoek je een uitdaging? Maak me blij en  "zoek de 7 verschillen"!! Er zijn er genoeg :-) Ik loon een limburgse vlaai uit voor de persoon die alle verschillen kan opnoemen. (en ja, dat zijn er meer dan 7)

Cheers :-)

Hobbels & keuzes

Soms hobbelt ons leventje zo door, dat ik weinig aanleiding zie om een Blog te schrijven. En soms zie ik wel aanleiding, maar ontbreekt de tijd (..of prioriteit) waardoor er ook geen blogje wordt gepubliceerd.

Dus dan maar op een doordeweekse avond ff een update schrijven over het wel en wee in Villa Kakelbont, en hoe ik met de Boppers door de dagelijkse dag hobbel...

Eerst dan maar een korte update van onze Babs en haar bed: Haar keuze staat vast. Ze slaapt heerlijk op haar nieuwe bed en het luxe dikke kussen wordt slechts zeer sporadisch wel eens door Pooh of Shanti gebruikt. Maar, die gelegenheden zijn op 1 hand te tellen.. dus ik vrees dat het mooie dure kussen eerdaags op marktplaats staat voor een gelukkige hond die graag als prinses op de erwt slaapt.

Babs is 'still going strong' en volgens mij is het alweer bijna een jaar geleden dat ik met haar aan het tobben was, en we het Babs-dieet ontwikkelden waarmee we haar lever ontzien. Ze heeft onlangs haar zomer jurk weer aangekregen, en daarmee luiden we de zomer officieel in. Ze was er zoals altijd zeer content mee na afloop... al is het proces om de jas uit te doen nog altijd wel topsport voor ons beiden.

Over topsport gesproken... onze Pooh is in haar opperste beste conditie en we hebben onze eerste 2 wedstrijden Breitensport erop zitten. Haar debuut was een knaller, en ze liet de Breitensport wereld meteen zien dat we serieuze nieuwkomers zijn... van de 17 honden mocht ze de 3e podiumplaats bestijgen. Poeh poeh... ik heb m'n benen uit m'n kont moeten rennen om haar bij te houden, maar dat was het zeker waard. Inmiddels hebben we de 2e wedstrijd gelopen, waar de 2e plaats veroverde... Tja, we moeten nu aan de zwakke plekken gaan werken, om na de zomer te kunnen promoveren van de aspiranten naar de VK1 klasse. Wat hebben we een lol samen en wat is het leuk om te sporten en te presteren. Je merkt het verschil tussen shows (=jury sport) en dit soort wedstrijd sporten, waarbij het púúr op tijd gaat. Fairplay en kritisch zijn op eigen fouten om je hond nog beter te kunnen laten presteren tijdens een volgende wedstrijd maken het een echt sportief en eerlijk! En dat zie je direct terug in de onderlinge sfeer. Winnaars winnen niet omdat ze een streepje voor hebben bij de keurmeester (...) Nee zij zijn de gewaardeerde winnaars door hun mooie prestatie.

 

Oh ja, nog zo'n 'hoogte punt' (of diepte punt?) wat we hebben overleeft in de afgelopen weken... Shanti heeft haar jas uitgedaan. Dit was een moeilijke besluit, maar uiteindelijk telt alleen het welzijn van de hond. Dan is het slechts nog een kwestie van je eigen gevoel even parkeren en de juiste prioriteiten stellen. Tja, als ik het zo schrijf lijkt dat allemaal heel logisch en makkelijk... in de praktijk was het toch een flinke hobbel die we moesten nemen! Maar het resultaat is een super vrolijke 'Prutske' die me verzekerd dat dit het juiste besluit was. En nu ik haar elke 2 weken was, föhn en borstel in slechts 15 minuten... vrees ik dat de kans dat ze ooit nog lang haar zal krijgen toch minimaal is :-) Als Shanti mocht kiezen kan ik het antwoord zo al raden. En ik moet eerlijk zeggen dat ik het met 4 OES op volle vacht en 2 kort zo wel prima vind.

 

Na alle eerdere blogs over de eetgewoontes van de honden, hoort deze update er ook wel bij. Zoals gezegd doet Babs het super op haar dieet, en ook Vincent, Chanel, Shanti en Pooh varen er wel bij en smikkelen dagelijks wat kilo's rauw vlees weg. Dwayne is natuurlijk een rare snuiter, de kangaroo heeft veel gekke gewoontes... één ervan is zijn eet patroon. Na veel gedoe bleek dat meneer geen eend, paard of lam lust. Soms wel kip, maar steeds vaker toch niet. Vis en rund is wel lekker. Maar al met al werd hij maar magerder  en ik wanhopiger. Uiteindelijk heb ik de knoop een week of 4 geleden doorgehakt: Dwayne gaat terug op de brokken. Hij eet nu netjes 2x per dag zijn bak leeg, mits het wel wat lekker wordt gemaakt met... jawel VLEES! (wat een mafkees) Maar... zo hobbelen we door, hij eet nu bijna altijd zijn bak leeg en hij komt nu lekker aan in gewicht.

Het welzijn van de hond blijft toch altijd voorop staan. Soms moet je blijkbaar keuzes maken die tegen je gevoel ingaan...en uiteindelijk blijkt het toch wel goed uit te pakken.

 

 

 

Babsebed

Een wát? Nou gewoon, een Babsebed. Een nieuw Babsebed welteverstaan, oftewel een nieuw bed voor onze Babs. Is dat nou de moeite van een blog schrijven waard zou je denken. Tja, normaal niet maar aangezien Babs niet normaal is gaat dit dus ook 'op z'n Babs' (quote dierenarts: bij Babs is de wet van logica niet van toepassing, en ze tart alle natuurwetten... niks gaat normaal bij haar)

Na 7 weken puppy terror vond ik het een applausje waard zoals Babs zich tijdens deze invasie staande hield. Ze is immers elf-én-een-half- jaar oud, ziet slecht door haar handicap, en heeft pups nooit zo tof gevonden. Zeker als ze door elkaar gaan rennen en/of in haar baard of staart willen hangen is Babs not amused. Tja, ook ik maak me schuldig aan enige vorm van antropomorfisme (= het toekennen van menselijke eigenschappen aan dieren) dus vond ik dat ik Babs moest compenseren voor het gebrek aan knuffels en zou haar verwennen met een mooi nieuw bed. Want, alleen Babs heeft het privelege van een eigen privé bed in de huiskamer. Alle anderen zoeken ergens een plekje op de grond, of op de bank- als daar plek vrij is. Nu is Babs haar bed allang versleten, en de vetbedden uit de kennels die nu dienst doen, passen niet echt in de kamer. Dus, tijd voor een nieuw bed!

Enfin, zo gezegd zo gedaan: op de show in Luxemburg alle shops langsgeweest op zoek naar een mooi, nieuw, luxe Babsebed. Helaas zonder succes. De bedden en manden waren ófwel maatje Fifi, danwel pimpelpaars met groene stippen. Dus niet iets wat ik in mijn huiskamer wil hebben. En als ik het niet mooi vind, zal Babs er vast ook niet lekker op slapen. Toch? 

Via internet vond ik dan eindelijk een mooi kussen, wat zowel voor Babs als mijn interieur een perfecte match zou zijn. Klikkerdeklik, Ideal->check, tancode->check, klikkerdeklik en ja hoor, 2 dagen later werd een grote zware doos door de buurman gebracht. (pakjes worden trouw door mijn buren aangenomen als ik niet thuis ben) ik pakte de doos uit, maakte een vreugde dansje, want dit kussen was nog mooier dan op het plaatje. "Kijk eens Babs! Wat een mooi Babsebed!!!"

Poging 1:

Babs stapte op het bed, verzwikte zich bijna en verloor haar evenwicht op dit mooie dikke kussen en stapte eraf. Binnen 3 seconden was het oordeel geveld; Dit kussen had de Babstest niet doorstaan. Enfin, na een avond pushen, wijzen, af-zit-blijf- commando's.... had Babs me duidelijk laten weten dat dit kussen drie-keer-niks was, en maar gauw ergens moest opbergen waar de zon niet schijnt. Dit hield ze 2 dagen vol waarbij ze pontificaal midden in de kamer ging liggen slapen, waarbij ze met veel theater de spagaat toonde als ze op wilde staan op de houten vloer. Och gèrum onze Babs.

 

 

Poging 2: dit mooie kussen heeft een wasbare hoes die opengeritst kan worden, dus eens kijken of ze het wel leuk vindt als de vulling uit het oude Bo-Ghy-bed, in dit bed wordt gestopt. Dat scheelt zeker 50% en zo zal het bed dus beter toegankelijk zijn en misschien zelfs wel lekkerder liggen. Maar helaas, dit bed had de "not-done-status" gekregen en Babs houdt voet bij stuk. Na een hier, zit, af, blijf + T-Touch massage kon ze zich uiteindelijk toch ontspannen, en heeft ze er zomaar een uurtje op geslapen. Daarna toch maar weer opgestapt om demonstratief elders neer te ploffen en hulpeloos / verwijtend te kijken toen ze weer op wilde staan vanaf de houten  vloer.

 

 

Poging 3: Op de show in Goes weer kijken naar een ander bed. Vooral niet te hoog, niet te dik, niet te zacht maar wel lekker warm en comfortabel. En graag een beetje toonbaar zodat het in mijn huiskamer past. Al snel had ik een mooi bed gevonden, en kocht er maar meteen 2 ivm kwantum-voordeel zodat er ook één in de camper kon blijven. Een heerlijk dik gevuld, dubbel vetbed... niks bijzonders eigenlijk. Na aankoop konden we meteen in de camper testen, en het leek erop dat Babs het bed wel oke vond. Na een half uurtje was ze eens gaan verliggen, maakte het ze zichzelf gemakkelijk en vervolgens lag ze languit en heerlijk diep te snurken. pfffff wat een opluchting!

Mission accomplished. 1 bed in de camper, en inmiddels dus ook 1 binnen in de kamer. Babs in haar nopjes, en Inge blij. Het andere bed ligt nu nog wel in de kamer, en ik wacht vol spanning af of één van de andere honden erop wil gaan liggen..... 'trusten!

Trots

Zondag avond... daar zit ik dan te glimmen van trots.

Trots op mijn Pooh. Mijn kleine gekke slimme meid. Ik wist wel dat ze een goede moeder zou zijn, door haar gedrag bij de pups van de andere meiden afgelopen 3 jaar. Maar dat ze 'de droom van elke fokker' zou zijn... dat is de kers op de taart. Probleemloos zwanger raken, pups baren, voeden en verzorgen. Geen enkele keer op een pup gaan liggen, pups laten groeien alsof ze pokon in haar melk had zitten, pupjes voldoende likken waardoor de pups nooit buikkrampen of andere probleempjes hadden, en de werpkist 100% proper houden...

Lief voor de visite, onbekende mensen trots haar pups laten zien en zelfs kinderen toelaten in de werpkist om haar pups te knuffelen.

8 gezonde pups groeiden voorspoedig op en een passender thema als 'Snoepjes' had ik niet kunnen verzinnen. Ze zijn ook om op te vreten, zo leuk en zo lief. Ik ben er trots op dat het hele nest nu 8 weken oud is en alle pups het voorbeeldige karakter laten zien, zoals ik dat graag zie bij een OES van 8 weken: Onbevangen, vrij, knuffelig en nieuwsgierig/leergierig.

Alle 8 hebben een perfecte familie gekregen, waarvan ik wederom denk een 'perfect match' te hebben gemaakt op persoonlijke wensen van de eigenaar en het karakter van de hond. Stuk voor stuk. Zulke leuke gezinnen, ik ben blij dat ze de komende 12 of 15 jaar voor een hondje van mij willen zorgen. Trots dat mijn hondjes daar mogen gaan wonen en vertroeteld zullen worden.

Trots op mijn andere 5 honden, omdat ze de afgelopen 8 weken op de 2e plaats kwamen...  Ze hebben nooit geprotesteerd en schikten zich in de situatie. Wat een kanjers!!! ...zoals ze de pups hielpen opvoeden, leerden wat rangorde is maar ook lief met ze speelden. 

En dit weekend werd het stil. Veel mensen vroegen 'hoe zal Pooh erop reageren als haar pups weggaan?' Ik wist het niet, want het is haar eerste nest. Ik was dus net zo benieuwd als iedereen.... en Pooh verbaast iedereen weer met haar no nonsense attitude! Zaterdag ochtend heeft ze de 8 pups - zoals elke ochtend- staan voeden en daarna verliet ze de puppy ren weer zoals gewoonlijk. 6 pups zijn die dag vertrokken, en Pooh poseerde bij de familie foto's alsof ze zelf mee zou gaan verhuizen.
Daarna waren Noush en Bubbles nog over, maar ze vond blijkbaar dat zij nu ook maar onafhankelijk moesten zijn. Ze heeft geen enkele keer meer willen voeden, en elke poging van de kleintjes werd direct afgekapt door haar. Nadat Noush is opgehaald is ze gaan spelen met Bubbles, alsof ze haar nieuwe vriendinnetje is!

Natuurlijk maakte ik me afgelopen week nog wel zorgen om de stuwing. Pooh wilde alle dagen nog persé nog 2x per dag voeden (en zoveel meer als dat ze zelf toeliet als ze bij de pups liep)  En ondanks dat ze alweer mee naar breitensport training ging én 3x per week mee gaat hardlopen, had ze de afgelopen week nog volop melkproductie. Maar... zoals ze zelf op zaterdag besloot om te stoppen met voeden... zo is dus ook de melkproductie gereguleerd. (rara politiepet?) Vandaag had ze wel wat stuwing, maar niet schokkend. En ze had natuurlijk nog de mogelijkheid om Noush en Bubbles te laten drinken, maar dat wilde ze dus niet. Vanmiddag is Pooh meegeweest naar de hondenschool om een profi-commercial voor breitensport op te nemen, en heeft ze een paar keer op volle kracht het parcour gelopen. Topconditie... Wat een toppertje!

Ja, ik ben trots op Pooh. Wat een oerhond. De droom van elke fokker. Poehpoeh!!

 

ff bijpraten...

In de waan van de dag zou ik zomaar mijn blog vergeten... oeps. Nou, ff bijpraten dan maar.

Onze Pooh is bevallen van een schitterend nest. Ik ben zo apetrots op mijn Pooh! Ze is de droom hond van elke fokker: ze verzorgt haar pups tot in de puntjes, heeft top kwaliteit melk en ze is een lieve, rustige en zelfverzekerde moeder. Wat wil een fokker nog meer?

De pups zijn alweer 4 weken oud, en dus gaat aankomende zondag  'd'n zoeten inval zondag' weer in. Vanaf 4 weken wonen de pupjes in het ruime hondengedeelte van mijn huis (aangrenzend aan mijn keuken) en is er dus ruimte om meerdere gezinnen tegelijk te ontvangen. Zo wordt mijn week weer een beetje overzichtelijk met werk, honden en op zondag middag alle puppy visite.

De pups zijn leuk... zó leuk!!! Ik geniet met volle teugen en ben blij met ze. We horen regelmatig fokkers roepen dat 'dit het moooooiste nest is wat ze ooit gefokt hebben'... Nou, dat ga ik niet zeggen want daarmee zou ik alle andere nesten tekort doen. Maar ik ben blij en tevreden. Het was best spannend om een volledige outcross te maken, wetende dat zowel papa als mama óók outcross zijn! 4 Vreemde bloedlijnen samenbrengen kan een 'onvoorspelbaar' resultaat opleveren. Ik ben content met het feit dat mijn keuze op type dus tot zover al het gehoopte resultaat heeft gebracht, en ik wacht natuurlijk met spanning het eerste jaar af waarbij de snoepjes uit zullen groeien.

Ondertussen zijn mijn verlofweken verstreken en ben ik weer fulltime aan het werk. Inmiddels merk ik steeds vaker dat ik voor conference calls beter even in de huiskamer kan gaan zitten met mijn laptop, in plaats van de puppy kamer. Spelende pups op de achtergrond werken niet echt mee aan mijn concentratie en de andere deelnemers in de call moeten er vaak wel om lachen. Wel leuk, maar niet echt productief! :-) 

Tja, en dan moet ik natuurlijk nog even een update geven over Dwayne zijn sportprestaties: We hebben nu 4 trainingen gehad en meneer is de ster van het veld. Al is het maar om zijn lollige buien.

De hindernisbaan loopt hij foutloos, maar.... ik moet hem wel een stap vóór blijven om hem de juiste route te laten nemen. Dit levert hylarische taferelen op. Afgelopen week dacht ik Dwayne toch nog nét op het rechte pad te kunnen houden en  correct óver de laatste hoogtesprong te leiden... helaas! Hij ging rechtsaf, waar ik dus net met volle vaart  probeerde om hem voor te blijven... dusdoende 'vlogen' we samen over de finish waarbij ik geen zachte landing maakte in de sneeuw en op de bevroren grond. Dwayne daarentegen sprong vrolijk om me heen en was wel verbaast waarom ik daar languit lag te schateren...

Volgende maand is er een wedstrijd waarvoor we ons hebben aangemeld. Of dit een succes wordt weten we nog niet, maar lol gaan we zeker hebben. De dag ervoor zal hij op een show staan, dus zal hij waarschijnlijk ook in de 'fluffy show outfit' aan de start verschijnen.
Ik heb deze gelegenheid aangegrepen om me te laten overtuigen aan de duurloop mee te doen: 2km hardlopen met hond. Dit is een mooie combi om eens wat meer aan mijn conditie te doen. Inschrijven bij de sportschool 'komt er maar niet van' (jaja...ahum..) Maar dit was dus het duwtje wat ik nodig had om te starten met wat meer te bewegen.

Mijn Iphone gaf me de mogelijkheid om een App te downloaden met een hardloopschema + coach. Na 2x lopen had ik wel in de gaten dat ik het leuk vind én betere schoenen nodig heb. Dus vervolgens een avondje in Sevenum bij het Loopcentrum doorgebracht en -veni-vidi-Visa- na een uurtje stond ik buiten met een paar fancy hardloop schoenen die op mijn voeten en loopje zijn aangepast, een sport BH, een Iphone houder plus nog wat shirtjes en sokken. Ketsjing!!! 
Inmiddels ben ik redelijk fanatiek (al was het maar om mijn investering eruit te lopen) en loop ik nu minimaal 3x per week door het bos te rennen met Dwayne en Chanel. Zij lopen me er natuurlijk over de hele lengte driedubbel uit, maar samen hebben we dikke pret en ik zie mezelf al vorderen na 3 weken inspannning en pret. Of we de deadline van de duurloop halen weet ik niet, maar we zijn lekker bezig. Het is leuk en ik heb eindelijk een sport gevonden die ik samen met 'OES quality time' kan combineren. Dat is een enorme drijfveer en dat gaan we wel volhouden!

Zo, de bloglezers zijn weer bij... en dan ga ik nu weer ff terug in de puppy knuffel modus!

 

 

 

Dikke pret

Onze Pooh groeit maar door... ze wordt elke dag dikker. Nog een paar dagen totdat ze haar 63 dagen dracht erop heeft zitten, en het zal mij benieuwen of ze de volledige  9 weken gaat volmaken. Het is heerlijk om te zien hoe haar afgetrainde lichaam in topconditie is en blijft. Ondanks dat haar buik al met meer dan 20cm(!!!) omvang is toegenomen, voelt ze zich fit en rent ze zelfs nog door de tuin met de anderen mee. Ook de picknick tafel wordt nog gewoon als uitkijk plaats gebruikt; het op- en afspringen gaat als vanouds: van stilstand in 1 sprong er bovenop.

Het eten gaat wel wat lastig, want die buik zit in de weg en haar maaltijden zijn daarom verdeeld over 4 porties die ze gedurende dag eet. Ook haar voeding is aangepast, zodat ze met minder volume méér energie binnenkrijgt om zichzelf en haar pups goed te kunnen voeden.

Ze slaapt wel veel en liefst aan mijn voeten als ik werk, of 's avonds in een innige knuffel bij me op de bank. Mijn hand ligt dan op haar buik en ik voel de pups aan alle kanten uit haar dikke buik 'bulben'... Ook na zoveel jaren fokken, en zoveel zwangerschappen... het blijft altijd bijzonder en ik geniet hiervan.

Kortom; Pooh doet het fantastisch en zo hoort elke zwangerschap te zijn!

De kraamkamer is in orde; alle handdoeken & vetbedden zijn gewassen, de weegschaal staat klaar en de koelkast puilt uit met voorraad zodat ik de eerste dagen de deur niet uit hoef.
Pooh heeft in het verleden natuurlijk al uren naast de werpkist gezeten om naar Chanel en Shanti met hun kroost te kijken (ze kroop er zelfs bij als ze de kans kreeg) en of ze het nu in de gaten heeft.... ze loopt steeds naar de kraamkamer en gaat onder het bureau of zelfs al in de werpkist liggen. Een mooi rustig plekje om met een dikke buik af te tellen.

 

Vanaf het moment Pooh loops werd kon ze niet meer mee naar Breitensport (behendigheid/ gehoorzaamheid training) Eerst heb ik eens geprobeerd om met Chanel te trainen, maar die vond het niet echt haar ding om over het parcours te rennen met al die hindernissen. We waren er natuurlijk ook even tussenuit ivm onze vakantie, maar ik wilde nu toch weer op volle kracht aan het trainen aangezien het ook voor mij de broodnodige conditie training en beweging is. Dus na wat twijfel... -of hij goed genoeg onder appèl staat- ga ik tegenwoordig trainen met Dwayne! :-)

Dit bleek een schot in de roos! Wat een lol en dikke pret voor mijn Dwaze Skippy. Hij geniet, gaat uit zijn dak en doet ook nog eens heel goed zijn best! Het gaat niet zo vlekkeloos als met Pooh in het begin, met name het gehoorzaamheid gedeelte valt niet mee voor hem. Volgen, rechtsomkeert, halthouden en gaan zitten etc.. er zijn zóveel andere leuke dingen te zien voor hem. Wel lastig om dan te blijven opletten...

Maar, hij doet zijn best en begrijpt alle hindernissen al en kan ze individueel allemaal foutloos nemen. De hele baan in één keer is nog lastig... met al die andere leuke honden als afleiding op het veld!

Hij loopt ook verschrikkelijk hard, dus voor mij een sport om hem bij te houden.... en vooral goed uit te kijken want hij slaat in zijn galop zómaar rechtsaf als íe de kolder in z'n kop krijgt... Dus zo struikelen we samen af en toe over het veld, waarbij dan zijn vrolijke 'fifi blaf' en mijn schaterlach te horen zijn...

Een mede cursist heeft afgelopen week filmpje gemaakt van ons... waarop vooral duidelijk ons plezier te zien is.

 

 

 

Als Pooh na haar zwangerschapsverlof weer mee kan gaan trainen dan zal ik ze maar moeten gaan afwisselen, want ik denk dat Dwayne net zoveel in zijn mars heeft als Pooh. Kan ik mezelf flink in het zweet werken met die 2 talenten. Ha, dat is veel leuke dan een sportschool.. of joggen. Zeker weten!