Tot mijn schrik is het alweer weken stil op mijn blog, terwijl er toch wel van alles gebeurd. Ik heb het gevoel dat ik een beetje wordt geleeft door mijn werk, en probeer dan in de avonden toch wat quality time met de honden te hebben. Dus wat minder tijd achter de laptop (als het werk het toelaat) en als ik de fut nog heb mag er 's avonds nog een hond op de borstel tafel. Maar als we erg moe en suf gepraat/ gemaild zijn belanden we gewoon samen op de bank. Tja, je moet wat op de lange donkere winter avonden..
We hebben ons ook maar eens voorgenomen om ons leven te beteren als 'buurtjes'. Ik heb schatten van buren, die het allemaal geweldig vinden wat er hier afspeeld.. en toch is het best wel genant als je af en toe hoort hoeveel herrie de Boppers maken als ze smorgens met z'n zevenen naar buiten stormen. Tel mijn brul daarbij op (Vincent, KOP DICHT!!!! Muffin, DOE NORMAAL!!! Shanti, STIL!!! Chanel, SCHEI UIT!)en heel Sevenum weet weer dat Villa Kakelbond weer wakker is. Ook goedemorgen :-)
Tegenwoordig gaan we dus gefaseerd naar buiten, en maken we elkaar niet gek;
In plaats van: wekker loopt af, 3x snooze, pffff toch maar opstaan, honden beginnen beneden al te jengelen omdat ze mij boven hun hoofd horen stommelen, Shanti sjeest naar beneden, ik kom er langzaam met Coco -heel voorzichtig van de trap af- achteraan, Shanti staat al tegen het traphekje aan te rammelen en te piepen, Vincent en Chanel blaffen vrolijk vanachter de deur terug en stuiteren als skippyballen in de kennel, ik doe de deur naar het hondenhuis open, Shanti daagt broer en zus door de tralies uit, ik maak achterdeur open, Shanti en Coco wachten buiten blaffend de 5 anderen op. Ik maak 1 voor 1 de kennels open en als we allemaal buiten zijn rent Muffin voorop met bal in de bek en 'tig andere boppers rennen er met veel kabaal blaffend achteraan... Vincent loopt Bo-Ghy ondersteboven... Bo-Ghy niet blij en gillen, Vincent springt er als een malloot omheen. Dolle boel, dikke pret. Goedemorgen Sevenum.
Nee, de laatste weken doen we het (iets) rustiger:
wekker loopt af, 3x snooze, pffff toch maar opstaan, honden beginnen beneden al te jengelen omdat ze mij boven hun hoofd horen stommelen, Shanti moet op mij wachten en loopt rustig naar beneden, en ik kom er langzaam met Coco -heel voorzichtig van de trap af- achteraan, Shanti mag niet meer tegen het traphekje aan staan rammelen en piept ook niet, dus in de kennel blijft het ook rustig. Ik doe de tuindeur open, Shanti en Coco gaan via de huiskamer naar buiten en blijven op het gras achter het hek. Inge gaat naar het hondenhuis, doet de achterdeur open, en laat Vincent en Chanel op de speelplaats. Wel met een extra-dikke-goedemorgen-knuffel en 300x vertellen hoe braaaaaaaaaaf ze zijn... want ze zijn stil. Daarna mag Babs uit de kennel, en bij Coco en Shanti op het veld. Shanti krijgt 25 waarschuwingen dat ze stil moet zijn, en Vincent en Chanel horen 37 keer dat ze braaaaaaaaf zijn aan de andere kant van het hek. Muffin en Bo-Ghy komen als laatste naar buiten: Bo-Ghy mag op het veld, en Muffin blijft voor het hek. Binnen 2 minuten is ze tussen de bamboe en het hek doorgewurmd en loopt ze bij Vincent en Chanel, maar dat gaat zonder herrie en er liggen geen voetballen waarmee ze kan gaan uitdagen, dus blijft het rustig. Dolle boel, dikke pret. Hey, psssst... wakker worden Sevenum, Villa Kakelbond is ook al buiten hoor! ;-)
Na mijn douche krijgen ze eten, en kunnen ze weer rustig 1 voor 1 naar buiten. Alle hekjes en poortjes staan open. Zonder kabaal loopt het hele spul de rest van de ochtend buiten terwijl ik rustig met een kop koffie achter mijn laptop kruip.. de dag is weer begonnen. Ik kan weer aan het werk.
donderdag 12 november 2009
vrijdag 23 oktober 2009
Bank-hangen in sofa-coma voor gevorderden
Afgelopen week liep wat anders dan gepland. Mijn time-out kwam net te laat, of toch op tijd en heeft me behoedt van totale ramp spoed.. wie zal het zeggen? In elk geval vlogen zondag avond de mexicaanse bacillen me naar de strot, en lag ik gedrogeerd met een dosis hoestdrank plat op de bank. De honden vonden dit erg gezellig, en had ik een dekbed op de bank gelegd om mijn koorts rillingen te beperken... Jammer dan, er lagen 3 of 4 honden boven op, en ik lag ernaast. Wat hadden ze het goed zo, en wat hadden ze het naar hun zin. Helaas werd naar mijn mening niet gevraagd.
Maandag dus maar wat collega's ingeseind dat ik niet naar Eindhoven en Den Bosch zou komen, maar dat ik smiddag's wel wat mail weg zou werken. Dit lukte ook wel, tot een uur of 3 waarna ik maar weer op de bank ben neergestort.. met de honden.
Ook loge-hond Riitta (dochter van Bo-Ghy) toonde al haar Youandi genen, en vond het nu toch echt haar beurt om een prominente plaats op de bank in te nemen bij mij.
Even later maakte ze wel plaats voor half-zusje Shanti, die op identieke wijze op de bank stapt, positie bepaald, zich om laat vallen en vier voeten in de lucht uitstrekt onder begeleiding van een diepe zucht. Hoezo aangeleerd gedrag....? ..dit zijn genetisch bepaalde idote gedragingen... en dat is allemaal papa Bo-Ghy zijn schuld. :-)
Vincent doet het minder subtiel; ook al lig ik al op de bank, ookal ligt Shanti daarnaast, voor hem is dit geen belemmering om op de bank te stappen, en zich met zijn volle 45 kilo om te laten vallen en zo in een innige knuffel met mij te belanden. 'Typisch geval van jammer' dat Shanti daar al lag.... die wurmt zich daar maar onderuit en kiest inderdaad eieren voor haar geld.
En ik lag daar -met bonkend hoofd, hoestend en proestend van de lach en de mexicaanse bacillen- ook nog ergens tussen...
Na anderhave dag was het wel weer gedaan met de rust en was ik voldoende bijgetankt om weer op locatie aan het werk te gaan. Tot grote spijt van de honden die het zo gezellig vonden met mij thuis en op de bank.
Aangezien ik nog steeds mijn rotzooi niet opruim, slingerde na deze 2 dagen thuis in pyjama, fleece-trui en pantoffels nog wel het een en ander rond. Terwijl ik gisteravond wat achterstallig werk zag weg te werken achter de laptop, hoorde ik een hond kauwen/kluiven...
"who the ff... is daar aan het kluiven?
Vince, wat heb je daar? Laat eens los.... NU los! Oh, dank je... dat is mijn pantoffel. Waar is dan de andere?"
een meter verderop ligt Chanel mij met haar meest onweerstaanbare blik aan te kijken, en lijkt het liefste en onschuldigste meisje van de hele wereld... yeah, right. Niet te vertrouwen dus.
"Chanel, wat heb jij daar... wat ligt er onder jouw poten?.. sta eens op... jaja... geef die maar hier. Dank je, groooote meid!"
Dat was dus de andere pantoffel. Gelukkig heb ik weer een symetrisch paar... want ze zijn synchroon aangevreten door broer en zus.
Dan kan ik hier natuurlijk nog melden dat onze Pien afgelopen week voor de echo is geweest, en helemaal vol met puppies zit!!! Het liefdespel tussen haar en Doughnut was al een sprookje, maar dat we nu een buik vol pups zien is natuurlijk helemaal te gek. Eind November zal het kroost geboren worden en hopen we op net zo'n leuk nest als eerder dit jaar. Met zulke ouders, moet dat vast wel gaan lukken. Ik doe nog wel ff rustig aan de komende weken, en dan kunnen we over 5 weken er weer vollop tegenaan in de kraamtijd!
Maandag dus maar wat collega's ingeseind dat ik niet naar Eindhoven en Den Bosch zou komen, maar dat ik smiddag's wel wat mail weg zou werken. Dit lukte ook wel, tot een uur of 3 waarna ik maar weer op de bank ben neergestort.. met de honden.
Ook loge-hond Riitta (dochter van Bo-Ghy) toonde al haar Youandi genen, en vond het nu toch echt haar beurt om een prominente plaats op de bank in te nemen bij mij.
Even later maakte ze wel plaats voor half-zusje Shanti, die op identieke wijze op de bank stapt, positie bepaald, zich om laat vallen en vier voeten in de lucht uitstrekt onder begeleiding van een diepe zucht. Hoezo aangeleerd gedrag....? ..dit zijn genetisch bepaalde idote gedragingen... en dat is allemaal papa Bo-Ghy zijn schuld. :-)
Vincent doet het minder subtiel; ook al lig ik al op de bank, ookal ligt Shanti daarnaast, voor hem is dit geen belemmering om op de bank te stappen, en zich met zijn volle 45 kilo om te laten vallen en zo in een innige knuffel met mij te belanden. 'Typisch geval van jammer' dat Shanti daar al lag.... die wurmt zich daar maar onderuit en kiest inderdaad eieren voor haar geld.
En ik lag daar -met bonkend hoofd, hoestend en proestend van de lach en de mexicaanse bacillen- ook nog ergens tussen...
Na anderhave dag was het wel weer gedaan met de rust en was ik voldoende bijgetankt om weer op locatie aan het werk te gaan. Tot grote spijt van de honden die het zo gezellig vonden met mij thuis en op de bank.
Aangezien ik nog steeds mijn rotzooi niet opruim, slingerde na deze 2 dagen thuis in pyjama, fleece-trui en pantoffels nog wel het een en ander rond. Terwijl ik gisteravond wat achterstallig werk zag weg te werken achter de laptop, hoorde ik een hond kauwen/kluiven...
"who the ff... is daar aan het kluiven?
Vince, wat heb je daar? Laat eens los.... NU los! Oh, dank je... dat is mijn pantoffel. Waar is dan de andere?"
een meter verderop ligt Chanel mij met haar meest onweerstaanbare blik aan te kijken, en lijkt het liefste en onschuldigste meisje van de hele wereld... yeah, right. Niet te vertrouwen dus.
"Chanel, wat heb jij daar... wat ligt er onder jouw poten?.. sta eens op... jaja... geef die maar hier. Dank je, groooote meid!"
Dat was dus de andere pantoffel. Gelukkig heb ik weer een symetrisch paar... want ze zijn synchroon aangevreten door broer en zus.
Dan kan ik hier natuurlijk nog melden dat onze Pien afgelopen week voor de echo is geweest, en helemaal vol met puppies zit!!! Het liefdespel tussen haar en Doughnut was al een sprookje, maar dat we nu een buik vol pups zien is natuurlijk helemaal te gek. Eind November zal het kroost geboren worden en hopen we op net zo'n leuk nest als eerder dit jaar. Met zulke ouders, moet dat vast wel gaan lukken. Ik doe nog wel ff rustig aan de komende weken, en dan kunnen we over 5 weken er weer vollop tegenaan in de kraamtijd!
zaterdag 17 oktober 2009
Time out
Gisteravond kwam onvermijdelijk de man met de hamer voorbij... Ik zal eraan moeten geloven, ik neem ff een time out.
De vakantie, die weer veel te veel kilometers in beslag had genomen, was nog maar net voorbij of ik scheurde alweer door Nederland om hondjes bij de beste van de beste logeer adressen te mogen brengen. Met name de oudjes verdienen wat extra zorg en aandacht, en dan is alleen het beste goed genoeg! Vervolgens op reis naar de World Dogshow 2009 in Bratislava (Slowakije). De trip was beregezellig, maar helaas zonder successen voor zowel Chanel als voor onze reisgenootjes Monique met Whisper de sheltie. We hebben idiote dingen meegemaakt, die in de categorie "niet leuk om mee te maken, wel leuk om na te vertellen" vallen. Wat dacht je van een 60% uplift op de hotelkamer, omdat je voor de hondenshow komt? Dat er hele andere bedragen op de reservering staan maakt niets uit; "take it, or leave it" was het excuus. Tja, daar sta je dan in verweggistan... 21.000 honden/bezoekers in 1 stad, en natuurlijk geen enkele kans om een ander hotel te vinden. Dus er zit niets anders op. Of wat dacht je van het restaurant waar ze maar niet snappen dat als er 2 mensen soep bestellen, er ook 2 kommen soep gebracht moeten worden? En als er dan na 2 uur wachten uiteindelijk 1 steak wordt geserveerd, en er geen 2e meer nageleverd kan worden "omdat de kok al naar huis is".... tja, dan is na een lange hectische dag de maat vol voor ons.
De show was zo'n chaos, daar raakt men niet over uitgepraat. Toppunt (of dieptepunt) was wel het feit dat de 'tent' waar we de 2e dag de national show hadden, nog niet af was, en dus geen zijwanden bevatte. resultaat: in harde wind en binnen waaiende regen staan te rillen van de kou en proberen de spullen en de honden droog te houden... Nee, Bratislava kan mij in de toekomst gestolen worden... dergelijke shows horen niet in mijn fun programma. Want ja, het moet nog altijd wel leuk zijn om te doen. Het is en blijft een hobby.
Tijdens de afgelopen werkweek moest ik mijn 2 dagen afwezigheid natuurlijk 3 dubbel inhalen, en zou ik vrijdag ook nog op de show in Dortmund aanwezig zijn.. Hectiek in het kwadraat dus. De show in Dortmund was wel gezellig, maar geen echte successen voor Vincent en Chanel. Ze zitten nu echt in zo'n leeftijd van vachtwisselen, en dat zie ik terug in de resultaten. Vandaag zouden we in een tent moeten showen; er werd al warme kleding aanbevolen. hmmm... klinkt niet echt lollig, en toen ik gisteravond uitgeput op de bank neerviel besloot ik maar eens een weekend time out te nemen.
Dit betekende dat ik vanmorgen dus toch naar mijn fotografie cursus kon, het dames bezoek voor Vincent vanmiddag kon komen (ipv 's avonds als we moe zijn na de show) en de rest van het weekend lekker rustig aan kan doen. Ook wel eens lekker.
Nu maar hopen dat die opkomende verkoudheid niet dooorzet, en dat de komende weken het werk wat rustiger wordt. Ook de shows gaan weer op een laag pitje. Laat de jongelui eerst maar eens wat verder op vacht komen. En ik hoef me echt niet te vervelen, want er komen nog genoeg leuke dingen aan om me mee te vermaken. Maar daarover hopelijk volgende week meer nieuws...
De vakantie, die weer veel te veel kilometers in beslag had genomen, was nog maar net voorbij of ik scheurde alweer door Nederland om hondjes bij de beste van de beste logeer adressen te mogen brengen. Met name de oudjes verdienen wat extra zorg en aandacht, en dan is alleen het beste goed genoeg! Vervolgens op reis naar de World Dogshow 2009 in Bratislava (Slowakije). De trip was beregezellig, maar helaas zonder successen voor zowel Chanel als voor onze reisgenootjes Monique met Whisper de sheltie. We hebben idiote dingen meegemaakt, die in de categorie "niet leuk om mee te maken, wel leuk om na te vertellen" vallen. Wat dacht je van een 60% uplift op de hotelkamer, omdat je voor de hondenshow komt? Dat er hele andere bedragen op de reservering staan maakt niets uit; "take it, or leave it" was het excuus. Tja, daar sta je dan in verweggistan... 21.000 honden/bezoekers in 1 stad, en natuurlijk geen enkele kans om een ander hotel te vinden. Dus er zit niets anders op. Of wat dacht je van het restaurant waar ze maar niet snappen dat als er 2 mensen soep bestellen, er ook 2 kommen soep gebracht moeten worden? En als er dan na 2 uur wachten uiteindelijk 1 steak wordt geserveerd, en er geen 2e meer nageleverd kan worden "omdat de kok al naar huis is".... tja, dan is na een lange hectische dag de maat vol voor ons.
De show was zo'n chaos, daar raakt men niet over uitgepraat. Toppunt (of dieptepunt) was wel het feit dat de 'tent' waar we de 2e dag de national show hadden, nog niet af was, en dus geen zijwanden bevatte. resultaat: in harde wind en binnen waaiende regen staan te rillen van de kou en proberen de spullen en de honden droog te houden... Nee, Bratislava kan mij in de toekomst gestolen worden... dergelijke shows horen niet in mijn fun programma. Want ja, het moet nog altijd wel leuk zijn om te doen. Het is en blijft een hobby.
Tijdens de afgelopen werkweek moest ik mijn 2 dagen afwezigheid natuurlijk 3 dubbel inhalen, en zou ik vrijdag ook nog op de show in Dortmund aanwezig zijn.. Hectiek in het kwadraat dus. De show in Dortmund was wel gezellig, maar geen echte successen voor Vincent en Chanel. Ze zitten nu echt in zo'n leeftijd van vachtwisselen, en dat zie ik terug in de resultaten. Vandaag zouden we in een tent moeten showen; er werd al warme kleding aanbevolen. hmmm... klinkt niet echt lollig, en toen ik gisteravond uitgeput op de bank neerviel besloot ik maar eens een weekend time out te nemen.
Dit betekende dat ik vanmorgen dus toch naar mijn fotografie cursus kon, het dames bezoek voor Vincent vanmiddag kon komen (ipv 's avonds als we moe zijn na de show) en de rest van het weekend lekker rustig aan kan doen. Ook wel eens lekker.
Nu maar hopen dat die opkomende verkoudheid niet dooorzet, en dat de komende weken het werk wat rustiger wordt. Ook de shows gaan weer op een laag pitje. Laat de jongelui eerst maar eens wat verder op vacht komen. En ik hoef me echt niet te vervelen, want er komen nog genoeg leuke dingen aan om me mee te vermaken. Maar daarover hopelijk volgende week meer nieuws...
vrijdag 2 oktober 2009
mijn to-do lijstje
Gisteren realiseerde ik me dat het stilte voor de storm was...
Want vandaag moest ik werken, en dacht ik nog vroeg te kunnen stoppen na een meervoudig-fulltime werk week... het liep weer anders. Druk druk druk, en zojuist, nu net na de laatste meeting beloofde ik nog aan mijn manager dat ik op maandag 12 oktober weer fris-en-fruitig aanwezig zou zijn....
Nu ga ik dus Chanel wassen, en vanavond borstelen. Auto inpakken brood smeren, en ondertussen komt er nog bezoek om ff voer op te halen.
Morgen staan we op de show in Zwolle, dus om 5 uur loopt de wekker af.
Zondag alles voorbereiden, route plannen, hotel reserveringen uitprinten, en de auto nog ff schoonmaken voor volgende week. Om een uur of 4 hier vertrekken naar Apeldoorn om Muffin en Bo-Ghy weg te brengen, en daarna direct dooor naar Coevorden om Coco en Shanti weg te brengen.
Maandag werken, al afspraken en vergaderingen in de agenda van 9 uur tot half 7... en daar tussendoor natuurlijk nog wat mail en telefoon wegwerken.
Dinsdag wilde ik vrij nemen, maar mijn collega uit Zwitserland komt over, dus om 11 uur zal ik hem van utrecht CS afhalen... en om een uur of 5 kan ik Vincent en Babs in Oss brengen (uiteraard eerst langs huis om ze op te halen)
Eigenlijk heb ik 's avonds mijn cursus Frans, maar ik vrees dat ik die toch echt moet cancelen, want Chanel moet dan wel weer in bad en mijn koffertje moet worden ingepakt.
Woensdag ochtend samen met Monique en Shetlie Whisper naar Bratislava (1200km) waar we donderdag deelnemen aan de World Dogshow.
Vrijdag doen we ook mee aan de CAC show in Bratislava. We overnachten daarna 100km richting huis in Oostenrijk waarna we dus zaterdag avond thuiskomen.
Zondag alle honden (Oss, Apeldoorn, Coevorden) weer ophalen, en dus ja... hopelijk kan ik dan maandag weer fris en fruitig aan het werk.
Of dat gaat lukken??????
Soms denk ik wel eens dat 7 honden, een actieve show carriere voor de honden en een leuke job voor mij wel eens wat veel is.... of is het gewoon leuk?
Ja! Het is leuk, en ik verheug me op de komende week!!!
Want vandaag moest ik werken, en dacht ik nog vroeg te kunnen stoppen na een meervoudig-fulltime werk week... het liep weer anders. Druk druk druk, en zojuist, nu net na de laatste meeting beloofde ik nog aan mijn manager dat ik op maandag 12 oktober weer fris-en-fruitig aanwezig zou zijn....
Nu ga ik dus Chanel wassen, en vanavond borstelen. Auto inpakken brood smeren, en ondertussen komt er nog bezoek om ff voer op te halen.
Morgen staan we op de show in Zwolle, dus om 5 uur loopt de wekker af.
Zondag alles voorbereiden, route plannen, hotel reserveringen uitprinten, en de auto nog ff schoonmaken voor volgende week. Om een uur of 4 hier vertrekken naar Apeldoorn om Muffin en Bo-Ghy weg te brengen, en daarna direct dooor naar Coevorden om Coco en Shanti weg te brengen.
Maandag werken, al afspraken en vergaderingen in de agenda van 9 uur tot half 7... en daar tussendoor natuurlijk nog wat mail en telefoon wegwerken.
Dinsdag wilde ik vrij nemen, maar mijn collega uit Zwitserland komt over, dus om 11 uur zal ik hem van utrecht CS afhalen... en om een uur of 5 kan ik Vincent en Babs in Oss brengen (uiteraard eerst langs huis om ze op te halen)
Eigenlijk heb ik 's avonds mijn cursus Frans, maar ik vrees dat ik die toch echt moet cancelen, want Chanel moet dan wel weer in bad en mijn koffertje moet worden ingepakt.
Woensdag ochtend samen met Monique en Shetlie Whisper naar Bratislava (1200km) waar we donderdag deelnemen aan de World Dogshow.
Vrijdag doen we ook mee aan de CAC show in Bratislava. We overnachten daarna 100km richting huis in Oostenrijk waarna we dus zaterdag avond thuiskomen.
Zondag alle honden (Oss, Apeldoorn, Coevorden) weer ophalen, en dus ja... hopelijk kan ik dan maandag weer fris en fruitig aan het werk.
Of dat gaat lukken??????
Soms denk ik wel eens dat 7 honden, een actieve show carriere voor de honden en een leuke job voor mij wel eens wat veel is.... of is het gewoon leuk?
Ja! Het is leuk, en ik verheug me op de komende week!!!
maandag 28 september 2009
Vakantie en vrouwelijke hormonen...
Oh ja, ik moest nog ff verslag uitbrengen van onze vakantie... niet iets om zomaar te vergeten of om over het hoofd te zien. Even in vogelvlucht de highlights:
We begonnen met een show in Luxemburg, waar Vincent het CAC en RCACIB won, en daarmee is ook zijn 1e officiele kampioenstitel een feit. Joepie!!!! Hij is mijn 6e zelfgefokte kampioen :-)
Daarna zijn we lekker in Luxemburg gebleven en hebben we heerlijke bos- en bergwandelingen gemaakt. Wat ik het fijnste vond, is dat Coco al bij de aanblik van de camping en bos helemaal opleefde. Ze heeft tegen elke verwachting in veel gelopen, en zelfs mee bergwandelingen van bijna een uur gemaakt!! Ze zat toen we aankwamen op een lage dosis pijnstillers, maar ter plaatse heb ik de dosis toch weer wat opgevoerd... om de spierpijn voor haar te beperken!!
Na enkele dagen zijn we verder getrokken naar Tjechie, waar ik voor 2 clubshows had ingeschreven. Diverse bekenden uit de UK, Denemarken en NL zouden er ook zijn dus het zou een fun weekend worden. Nou, dat werd het zeker: met een BEST OF BREED overwinning over 31 Bobtails voor Chanel. Helaas, ik wacht nog steeds op foto's van deze glorieuze overwinning... maar hopelijk komen ze ooit nog zodat ik ze zelf ook kan zien (en publiceren) :-)
Na het leuke en zonnige weekend werd het weer slechter, en ben ik zuidwaards naar de zon in Croatie gereden. Op zich wel leuk, en warm... maar het feit dat alles daar per 1 september al op 'non seizoen' was aangepast, en het feit dat ik binnen een dag 5 knalrode boppers had van het rode zand en de klei, liet mijn plezier snel verdwijnen. Met mooi weer in Nederland in het verschiet, zijn we dus na 2 weken rondtouren lekker naar huis gegaan. Ja, onze vakantie was heerlijk, relaxed en ook nog eens succesvol!
De afgelopen week is het huis alweer vol gierende vrouwelijke hormonen van de loopse dames. De mannen hebben het er af en toe maar moeilijk mee en zitten gebroedelijk naar de meiden te gluren... Pien was hier de hele week, en samen met haar zusjes Chanel en Shanti lieten ze duidelijk merken dat er allerlei driften en emoties getemd moesten worden. De 3 meiden liepen elkaar afgelopen weekend harder achterna dan een reu ooit zou doen :-) De rollenspellen wisselden zich af en je vraagt je af waar 3 meiden de energie vandaan halen om elkaar de hele dag afwisselend te bespringen, te besnuffelen, achterna te zitten, af te katten en vervolgens weer overnieuw te beginnen.
Muffin is voor de gelegenheid maar even naar het 'jongens groepje' verbannen...ze is zo jaloers dat zij niet loops is.... En met de jongens kan ze gewoon voetballen en keten zonder onzin.
We begonnen met een show in Luxemburg, waar Vincent het CAC en RCACIB won, en daarmee is ook zijn 1e officiele kampioenstitel een feit. Joepie!!!! Hij is mijn 6e zelfgefokte kampioen :-)
Daarna zijn we lekker in Luxemburg gebleven en hebben we heerlijke bos- en bergwandelingen gemaakt. Wat ik het fijnste vond, is dat Coco al bij de aanblik van de camping en bos helemaal opleefde. Ze heeft tegen elke verwachting in veel gelopen, en zelfs mee bergwandelingen van bijna een uur gemaakt!! Ze zat toen we aankwamen op een lage dosis pijnstillers, maar ter plaatse heb ik de dosis toch weer wat opgevoerd... om de spierpijn voor haar te beperken!!
Na enkele dagen zijn we verder getrokken naar Tjechie, waar ik voor 2 clubshows had ingeschreven. Diverse bekenden uit de UK, Denemarken en NL zouden er ook zijn dus het zou een fun weekend worden. Nou, dat werd het zeker: met een BEST OF BREED overwinning over 31 Bobtails voor Chanel. Helaas, ik wacht nog steeds op foto's van deze glorieuze overwinning... maar hopelijk komen ze ooit nog zodat ik ze zelf ook kan zien (en publiceren) :-)
Na het leuke en zonnige weekend werd het weer slechter, en ben ik zuidwaards naar de zon in Croatie gereden. Op zich wel leuk, en warm... maar het feit dat alles daar per 1 september al op 'non seizoen' was aangepast, en het feit dat ik binnen een dag 5 knalrode boppers had van het rode zand en de klei, liet mijn plezier snel verdwijnen. Met mooi weer in Nederland in het verschiet, zijn we dus na 2 weken rondtouren lekker naar huis gegaan. Ja, onze vakantie was heerlijk, relaxed en ook nog eens succesvol!
De afgelopen week is het huis alweer vol gierende vrouwelijke hormonen van de loopse dames. De mannen hebben het er af en toe maar moeilijk mee en zitten gebroedelijk naar de meiden te gluren... Pien was hier de hele week, en samen met haar zusjes Chanel en Shanti lieten ze duidelijk merken dat er allerlei driften en emoties getemd moesten worden. De 3 meiden liepen elkaar afgelopen weekend harder achterna dan een reu ooit zou doen :-) De rollenspellen wisselden zich af en je vraagt je af waar 3 meiden de energie vandaan halen om elkaar de hele dag afwisselend te bespringen, te besnuffelen, achterna te zitten, af te katten en vervolgens weer overnieuw te beginnen.
Muffin is voor de gelegenheid maar even naar het 'jongens groepje' verbannen...ze is zo jaloers dat zij niet loops is.... En met de jongens kan ze gewoon voetballen en keten zonder onzin.
zaterdag 19 september 2009
Doelstellingen
we zijn weer terug van vakantie. Alle honden zijn weer thuis, en de vakantie boppers zijn weer schoon. Maar daarover later meer.
Als je terugkomt van vakantie ligt er een stapel post en een berg email te wachten. En wat je daarin tegenkomt...
Op 30 augustus werd Chanel "BEST IN SHOW' in Bergheim (Duitsland) Dit zijn niet alledaagse overwinningen als je over meer dan 200 honden wint! Ook de redactie van de OESCN hoorde het nieuws en zag mijn foto's waarna ze mij vroeg om een stukje voor in het OESCN blad te schrijven. Nu ben ik al een jaar of 4 geen lid meer van de rasvereniging, aangezien ik mij niet kon vinden in de handel en wandel van het bestuur.
Maar, de dame die nu de redactie doet heeft daar natuurlijk niets mee van doen en wil gewoon een leuk blad maken voor de leden. Vanuit dat oogpunt heb ik eerder dit jaar ook toegestemd in publicatie van mijn foto's (honden in de sneeuw, en van de Euro OES) En nu dus ook geen probleem om de redactie te helpen en het volgende stukje ingestuurd:
Youandi Mademoiselle Chanel Best In Show
Soms moeten we keuzes maken... en met alle shows in Europa, zal je zien dat er ook leuke shows op dezelfde dagen worden gepland in de diverse landen om ons heen. Ik vind het een sport om mijn honden in verschillende landen te showen, en kampioen te maken. Hierdoor moeten ze het steeds tegen andere honden opnemen, en ontmoet ik telkens nieuwe mensen.
Na een wat rustige tijd (mbt showen) omdat er thuis pups geboren waren, ben ik eind augustus weer eens wat shows gaan bezoeken; In Hillerod (Denemarken) waar Vincent en Chanel beiden een 2e plaats wonnen. 2 weken later bleven we maar eens wat dichterbij: De Britse Herdershonden show in Bergheim, net over de grens in Duitsland. Op dezelfde dag was de CACIB show in Rotterdam, maar ik koos nu voor een wat kleinere show lekker in de buitenlucht. Mijn verwachtingen waren niet zo hoog, aangezien zowel Vincent als Chanel net 2 jaar zijn geworden en in de beruchte 'vacht wissel periode' zitten.
De keurmeester was John Wauben uit Nederland, die best heel kritisch is. Er waren heel mooie honden ingeschreven, en hoewel er niet veel bobtails waren.. de kwaliteit was er zeker wel! Tot mijn grote verbazing won Chanel haar klasse, en daarna werd ze aangewezen als Beste van het Ras!
Later op de dag moesten alle Britse Herders die beste van het ras waren geworden tegen elkaar strijden voor de titel Best in Show. De keurmeester Mw Heidi Muller uit Duitsland zou de mooiste aanwijzen. Zij heeft zelf ook altijd Bobtails gefokt, en was zeer stellig in haar keuze: Chanel was de mooiste van de dag, en werd dus Best in Show!
Poeh he.... wat ben ik trots op mijn meiske! Chanel vond het wel leuk om zo in het middelpunt te staan, maar vond het ook net zo leuk om thuis met haar broer door de tuin te rennen en daarna moe en voldaan bij mij op de bank in slaap te vallen.
Met vriendelijke groet,
Inge van Engelen
Youandi Old English Sheepdogs
The Netherlands
www.youandi.eu
Oke, wie het weet mag het nu zeggen.... wat was er mis mmet deze tekst? (neem gerust de tijd om het nogmaals door te lezen!)
Tja, ik zou me diep moeten schamen, dat ik zo goedkoop reclame wil maken! Althans, dat vindt het bestuur. Het stuk is gecensureerd, want ik mag niet schrijven dat ik Na een wat rustige tijd (mbt showen) omdat er thuis pups geboren waren, ik eind augustus weer eens wat shows ben gaan bezoeken
Nee FOEI! Ik mag natuurlijk niet zeggen dat ik pups heb gehad! (...??)
Foei foei foei toch. Als ik zoiets wil schrijven, moet ik daarvoor betalen.(!) Tja, wat stom van me! Ook mijn kennelnaam mag niet genoemd worden. ...Maar helaas draagt Chanel toch echt mijn kennelnaam, en wordt het wel erg vreemd als ik een stuk zonder mijn naam, of naam van mijn hond moet schrijven. Schei toch uit....
Met 1000 excuses aan de redactie (die staat hier echt buiten, en maakt een mooi clubblad) heb ik vandaag dus de volgende reactie aan het hele bestuur gestuurd:
Beste redactie en bestuur,
Onlangs werd ik door de redactie gevraagd om wat te schrijven over het succes wat mijn hond(en) in het buitenland behalen. Aangezien ik weet hoe moeilijk het voor een redactie is om een clubblad telkens weer te vullen, en het leuk is om mee te werken aan het feit dat Nederlandse successen in het buitenland eens onder de aandacht worden gebracht, heb ik toegestemd.
Ik heb een heel normaal kort stukje geschreven, en foto's beschikbaar gesteld. Nu krijg ik de terugkoppeling dat het bestuur censuur uitoefent omdat ik schrijf dat ik "Na een wat rustige tijd (mbt showen) omdat er thuis pups geboren waren, ben ik eind augustus weer eens wat shows gaan bezoeken."
Het feit dat het bestuur blijkbaar zo paranoide is dat hier iets verkeerds in wordt gelezen, waardoor deze tekst én de melding van mijn kennelnaam verwijderd moet worden uit de tekst, heeft mij doen besluiten niet in te stemmen met enige publicatie van dit of andere artikelen en/of foto's.
Ik weet dat ook mijn foto's van de Euro Show en 'sneeuwpret' gebruikt zijn in eerdere clubbladen: ook dit zal in de toekomst niet meer gebeuren.
Jammer.
Zo jammer dat het bestuur zich niet beseft dat het maken van een clubblad niet eenvoudig is, en men blij is met inzendingen. Jammer, dat leden van de OESCN informatie over Nederlandse successen in het buitenland en alllerlei leuke foto's onthouden wordt.
Jammer, dat het bestuur zich niet realiseert dat de leden hier de dupe van zijn. En waarom??
Er is in al die jaren dus nog steeds niets veranderd....
Met vriendelijke groet/ Kind regards,
Inge van Engelen
Youandi Old English Sheepdogs
The Netherlands
www.youandi.eu
Ik vraag me toch nog steeds af... en misschien kan iemand mij helpen en me vertellen wat het doel van de OESCN is? En wat het bestuur doet om bij te dragen aan die doelstellingen?
oh ja, afgelopen week werd Chanel BEST in Show op de Clubspecialty in Tsjechie!!! Ik heb leuke verhalen en fantastische foto's van de boppers in het oude kasteel en onze overwinningen.... ze zullen asap hier op de website, op Hyves, Facebook en in het Internationale OES magazine te zien zijn.... zonder censuur :-)
Als je terugkomt van vakantie ligt er een stapel post en een berg email te wachten. En wat je daarin tegenkomt...
Op 30 augustus werd Chanel "BEST IN SHOW' in Bergheim (Duitsland) Dit zijn niet alledaagse overwinningen als je over meer dan 200 honden wint! Ook de redactie van de OESCN hoorde het nieuws en zag mijn foto's waarna ze mij vroeg om een stukje voor in het OESCN blad te schrijven. Nu ben ik al een jaar of 4 geen lid meer van de rasvereniging, aangezien ik mij niet kon vinden in de handel en wandel van het bestuur.
Maar, de dame die nu de redactie doet heeft daar natuurlijk niets mee van doen en wil gewoon een leuk blad maken voor de leden. Vanuit dat oogpunt heb ik eerder dit jaar ook toegestemd in publicatie van mijn foto's (honden in de sneeuw, en van de Euro OES) En nu dus ook geen probleem om de redactie te helpen en het volgende stukje ingestuurd:
Youandi Mademoiselle Chanel Best In Show
Soms moeten we keuzes maken... en met alle shows in Europa, zal je zien dat er ook leuke shows op dezelfde dagen worden gepland in de diverse landen om ons heen. Ik vind het een sport om mijn honden in verschillende landen te showen, en kampioen te maken. Hierdoor moeten ze het steeds tegen andere honden opnemen, en ontmoet ik telkens nieuwe mensen.
Na een wat rustige tijd (mbt showen) omdat er thuis pups geboren waren, ben ik eind augustus weer eens wat shows gaan bezoeken; In Hillerod (Denemarken) waar Vincent en Chanel beiden een 2e plaats wonnen. 2 weken later bleven we maar eens wat dichterbij: De Britse Herdershonden show in Bergheim, net over de grens in Duitsland. Op dezelfde dag was de CACIB show in Rotterdam, maar ik koos nu voor een wat kleinere show lekker in de buitenlucht. Mijn verwachtingen waren niet zo hoog, aangezien zowel Vincent als Chanel net 2 jaar zijn geworden en in de beruchte 'vacht wissel periode' zitten.
De keurmeester was John Wauben uit Nederland, die best heel kritisch is. Er waren heel mooie honden ingeschreven, en hoewel er niet veel bobtails waren.. de kwaliteit was er zeker wel! Tot mijn grote verbazing won Chanel haar klasse, en daarna werd ze aangewezen als Beste van het Ras!
Later op de dag moesten alle Britse Herders die beste van het ras waren geworden tegen elkaar strijden voor de titel Best in Show. De keurmeester Mw Heidi Muller uit Duitsland zou de mooiste aanwijzen. Zij heeft zelf ook altijd Bobtails gefokt, en was zeer stellig in haar keuze: Chanel was de mooiste van de dag, en werd dus Best in Show!
Poeh he.... wat ben ik trots op mijn meiske! Chanel vond het wel leuk om zo in het middelpunt te staan, maar vond het ook net zo leuk om thuis met haar broer door de tuin te rennen en daarna moe en voldaan bij mij op de bank in slaap te vallen.
Met vriendelijke groet,
Inge van Engelen
Youandi Old English Sheepdogs
The Netherlands
www.youandi.eu
Oke, wie het weet mag het nu zeggen.... wat was er mis mmet deze tekst? (neem gerust de tijd om het nogmaals door te lezen!)
Tja, ik zou me diep moeten schamen, dat ik zo goedkoop reclame wil maken! Althans, dat vindt het bestuur. Het stuk is gecensureerd, want ik mag niet schrijven dat ik Na een wat rustige tijd (mbt showen) omdat er thuis pups geboren waren, ik eind augustus weer eens wat shows ben gaan bezoeken
Nee FOEI! Ik mag natuurlijk niet zeggen dat ik pups heb gehad! (...??)
Foei foei foei toch. Als ik zoiets wil schrijven, moet ik daarvoor betalen.(!) Tja, wat stom van me! Ook mijn kennelnaam mag niet genoemd worden. ...Maar helaas draagt Chanel toch echt mijn kennelnaam, en wordt het wel erg vreemd als ik een stuk zonder mijn naam, of naam van mijn hond moet schrijven. Schei toch uit....
Met 1000 excuses aan de redactie (die staat hier echt buiten, en maakt een mooi clubblad) heb ik vandaag dus de volgende reactie aan het hele bestuur gestuurd:
Beste redactie en bestuur,
Onlangs werd ik door de redactie gevraagd om wat te schrijven over het succes wat mijn hond(en) in het buitenland behalen. Aangezien ik weet hoe moeilijk het voor een redactie is om een clubblad telkens weer te vullen, en het leuk is om mee te werken aan het feit dat Nederlandse successen in het buitenland eens onder de aandacht worden gebracht, heb ik toegestemd.
Ik heb een heel normaal kort stukje geschreven, en foto's beschikbaar gesteld. Nu krijg ik de terugkoppeling dat het bestuur censuur uitoefent omdat ik schrijf dat ik "Na een wat rustige tijd (mbt showen) omdat er thuis pups geboren waren, ben ik eind augustus weer eens wat shows gaan bezoeken."
Het feit dat het bestuur blijkbaar zo paranoide is dat hier iets verkeerds in wordt gelezen, waardoor deze tekst én de melding van mijn kennelnaam verwijderd moet worden uit de tekst, heeft mij doen besluiten niet in te stemmen met enige publicatie van dit of andere artikelen en/of foto's.
Ik weet dat ook mijn foto's van de Euro Show en 'sneeuwpret' gebruikt zijn in eerdere clubbladen: ook dit zal in de toekomst niet meer gebeuren.
Jammer.
Zo jammer dat het bestuur zich niet beseft dat het maken van een clubblad niet eenvoudig is, en men blij is met inzendingen. Jammer, dat leden van de OESCN informatie over Nederlandse successen in het buitenland en alllerlei leuke foto's onthouden wordt.
Jammer, dat het bestuur zich niet realiseert dat de leden hier de dupe van zijn. En waarom??
Er is in al die jaren dus nog steeds niets veranderd....
Met vriendelijke groet/ Kind regards,
Inge van Engelen
Youandi Old English Sheepdogs
The Netherlands
www.youandi.eu
Ik vraag me toch nog steeds af... en misschien kan iemand mij helpen en me vertellen wat het doel van de OESCN is? En wat het bestuur doet om bij te dragen aan die doelstellingen?
oh ja, afgelopen week werd Chanel BEST in Show op de Clubspecialty in Tsjechie!!! Ik heb leuke verhalen en fantastische foto's van de boppers in het oude kasteel en onze overwinningen.... ze zullen asap hier op de website, op Hyves, Facebook en in het Internationale OES magazine te zien zijn.... zonder censuur :-)
woensdag 2 september 2009
Coco-Cadeautje-Update
Ik heb er altijd een hekel aan als mensen alleen maar contact opnemen als het niet goed gaat met honden, en vergeten te melden als het weer goed gaat. Ja geloof me... elke fokker kent de drama-verhalen van honden aan zware diaree, ongelukken, doodziek en koorts. We worden bij nacht en ontij uit ons bed gebeld, staan onze 'puppy' eigenaren bij met raad (en daad..voor zover als mogelijk) Maar vervolgens vergeet men vaak een dag later te melden dat het weer beter gaat, en zit de fokker vaak onterecht nog onverdiend lang in de rats.
oeps, nu merk dat ik dat ik ook zelf bijna doe... Ik meldde een tijdje terug over mijn zorgen en de behandeling van Coco. Ik gaf laatst wel een korte update, maar ik moet nu toch hoognodig wel weer het goede nieuws brengen!
Coco begint weer steeds meer haar 'oude ik' te laten zien. Joepie!
Ze begon op 4 pijnstillers en therapeutische wandelingetjes. Dat gaf snel verbetering. Daarna ging ik de pillen afbouwen naar 3. So far so good. Helaas kreeg ze een terugval toen ze op 2 pijnstillers per dag moest leven.
Dat was een tegenslag, en voor mij weer een zorg erbij. Ik weet nl ook wat de bijwerkingen zijn van dit medicijn... :-(
2 a 3 weken terug ging het zo slecht, dat ik haar telkens eten gaf met vlees erbij, en zo at ze een paar happen. Anders at ze helemaal niets. Nu is Coco altijd wel een beetje 'een doos' geweest, en naar mate honden ouder worden, versterken al dat soort karakter eigenschappen van nature. (heb ik ook bij Emme en Raggles meegemaakt.
Tijdens de trip naar Hillerod at ze ook slecht, maar bleek ze de bak van Chanel wel interessant te vinden. (Vincent en Chanel eten lam-rijst brokken, itt de anderen)
Thuis aangekomen voelde ik er weinig voor om Coco dagelijks met het kunst en vliegwerk aan het eten te houden; met bv blikvoer, en andere lekker-maak-extra's door de brokken. Elke dag verwachtte ze wat anders in haar bak! Coco weigerde haar kale brokken stellig, en heb ik haar maar weer eens de lam/rijst brokken gegeven. Dat had ik al eerder geprobeerd (afwisseling wil nog wel eens helpen) maar dat had toen geen effect op haar eetlust. Deze keer bleek het wel tot hare majesteit haar genoegen, want sindsdien eet ze weer! Soms haar bak schoon leeg, en soms voor 80%. Maar dat is prima, en het is nog altijd beter dan niets of met alle lekkere/ omkoop/ slijm/ push methodes!
Ik merk sinds een week ook weer dat ze levendiger wordt. Ze komt weer schooien om een koekje of probeert mijn boterham tijdens de lunch te jatten, kruipt 's avonds weer zelf bij me op de bank, en vanmorgen bereikten we weer een mijlpaal: ze blafte weer uitdagend naar de anderen toen ze als eerste buiten stond en de anderen zo kon 'opwachten'..
Hoe blij kan je met zo'n irritante gewoonte zijn? :-)
Volgende week gaat ze lekker mee op vakantie, en kan ze nog meer gaan wandelen en meer bespiering opbouwen. De spiraal is weer positief!
oeps, nu merk dat ik dat ik ook zelf bijna doe... Ik meldde een tijdje terug over mijn zorgen en de behandeling van Coco. Ik gaf laatst wel een korte update, maar ik moet nu toch hoognodig wel weer het goede nieuws brengen!
Coco begint weer steeds meer haar 'oude ik' te laten zien. Joepie!
Ze begon op 4 pijnstillers en therapeutische wandelingetjes. Dat gaf snel verbetering. Daarna ging ik de pillen afbouwen naar 3. So far so good. Helaas kreeg ze een terugval toen ze op 2 pijnstillers per dag moest leven.
Dat was een tegenslag, en voor mij weer een zorg erbij. Ik weet nl ook wat de bijwerkingen zijn van dit medicijn... :-(
2 a 3 weken terug ging het zo slecht, dat ik haar telkens eten gaf met vlees erbij, en zo at ze een paar happen. Anders at ze helemaal niets. Nu is Coco altijd wel een beetje 'een doos' geweest, en naar mate honden ouder worden, versterken al dat soort karakter eigenschappen van nature. (heb ik ook bij Emme en Raggles meegemaakt.
Tijdens de trip naar Hillerod at ze ook slecht, maar bleek ze de bak van Chanel wel interessant te vinden. (Vincent en Chanel eten lam-rijst brokken, itt de anderen)
Thuis aangekomen voelde ik er weinig voor om Coco dagelijks met het kunst en vliegwerk aan het eten te houden; met bv blikvoer, en andere lekker-maak-extra's door de brokken. Elke dag verwachtte ze wat anders in haar bak! Coco weigerde haar kale brokken stellig, en heb ik haar maar weer eens de lam/rijst brokken gegeven. Dat had ik al eerder geprobeerd (afwisseling wil nog wel eens helpen) maar dat had toen geen effect op haar eetlust. Deze keer bleek het wel tot hare majesteit haar genoegen, want sindsdien eet ze weer! Soms haar bak schoon leeg, en soms voor 80%. Maar dat is prima, en het is nog altijd beter dan niets of met alle lekkere/ omkoop/ slijm/ push methodes!
Ik merk sinds een week ook weer dat ze levendiger wordt. Ze komt weer schooien om een koekje of probeert mijn boterham tijdens de lunch te jatten, kruipt 's avonds weer zelf bij me op de bank, en vanmorgen bereikten we weer een mijlpaal: ze blafte weer uitdagend naar de anderen toen ze als eerste buiten stond en de anderen zo kon 'opwachten'..
Hoe blij kan je met zo'n irritante gewoonte zijn? :-)
Volgende week gaat ze lekker mee op vakantie, en kan ze nog meer gaan wandelen en meer bespiering opbouwen. De spiraal is weer positief!