Ze zijn er!!
Die dikke buik van Pien verborg 10 mooie pups die op de 24e november -natuurlijk 's nachts- geboren zijn.
Pien toonde vanaf het eerste moment haar schitterende moeder instinct en was helemaal blij maar haar eerst geboren zoon: 'Pino'. Na een uurtje kwam haar 2e pup, dochter 'Mona'. Uiteindelijk, na een probleemloze bevalling, waren er om 8 uur 's morgens 10 pups en lag Pien apetrots haar kroost te voeden en te poetsen. Wat een rijkdom!
Het thema voor de stambomen wordt "toetjes" en daarvoor heb ik al heel leuke en mooie namen. De roepnamen in het nest liggen ook alweer vast... Als we haar eerste zoon dan toch Pino noemen, dan heten de broertjes als snel Bert en Ernie. Voor de dames waren we wat beperkt in de Sesamstraat namen, en bleef het bij Zoe, Cute en Cookie. Maar Winnie en Pooh kunnen natuurlijk ook wel meedoen, en dan hebben we in het kader van de toetjes uiteraard Mona en het als laatst geboren pupje: ons Toetje!
Alle pups wegen tussen de 350 en 450 gram en groeien allemaal al keurig 10% per dag. Alleen kleine Winnie heeft een inhaal race te lopen. Ze kwam op de wereld met slechts 220gram. Ze is wel een sterk en levenslustig pupje, en met wat extra hulp heeft ze in 36 uur al 25% bij haar geboorte gewicht weten te groeien.
De andere honden vinden het ook wel weer machtig mooi; Chanel reageert net als bij de pups van Shanti... ze blijft maar vanachter het hekje gluren, en als ze haar kans schoon ziet glipt ze naar binnen om de kids te bewonderen.
Shanti vindt het maar raar... ze wil wel overal bij zijn, en kan uren naar Pien kijken en geeft af en toe een wijze zucht als de pups onrustig zijn en Pien even wat hulp van mij nodig heeft. Oma Coco doet de marketing bij de visitie, het zijn haar kleinkinderen, en ja ze worden allemaal net zo leuk en lief en mooi als zij.
Vincent kwam wel even kijken, maar nah... da's te klein, niks voor hem.
Babs en Bo-Ghy blijven op veilige afstand in de huiskamer; de bank en het Bo-Ghy-Bed laat je immers niet onbemand achter. En wat gaat er nou boven een zachte slaapplaats met een lekkere kluif?
Muffin vindt het allemaal maar niks. Wie gaat er mee buitenspelen?
donderdag 26 november 2009
zaterdag 21 november 2009
de laatste loodjes
We zijn vol spanning aan het aftellen tot Pien haar pups op de wereld zal gaan zetten. Dit is de 18e keer dat er pups geboren gaan worden in huize Youandi, en ik blijf het elke keer weer leuk en spannend vinden. Voor Pien is het de eerste keer, en doordat Pien natuurlijk in het dagelijks leven niet bij mij in de roedel woont, zal het voor mij ook een beetje anders zijn dan dat het bv de laatste keer met Shanti was.
Voor mij is een bevalling iets bijzonders, spannend en 'heel intiems' wat ik samen met de teef intens beleef. Meestal bevallen de dames snachts, en is het dus alleen zij en ik in de werpkist. Samen zuchten, aanmoedigen, belonen, steunen, vertrouwen, helpen.
De rest van de wereld bestaat voor ons dan gewoon even niet.
Pien haar buik is tonnetje rond, en in omvang al 2cm meer dan dat Shanti op het laatst was. Overal voel ik pupjes bewegen en draaien... hoeveel zouden eruit komen?
Vandaag ben ik Pien in etappes aan het uitkammen (ze heeft zoveel vacht, en een beetje minder ondervacht is wel fijn de komende weken) en later vandaag nog even lekker in bad zodat ze straks schoon en fris haar in haar kraambed ligt.
Ze geniet enorm van alle aandacht en laat trots haar buik zien en voelen. Ze waggelt als een eend door de tuin, maar was vanmorgen niet te flauw om toch even de bal af te willen pakken van Muffin! Verder ligt ze het liefst aan mijn voeten (waar ik ook ben) en zoekt graag de lekkerste botjes uit om er vervolgens onder tafel luidruchtig op te gaan liggen kluiven.
Heel relaxed allemaal. Dus we wachten de komende dagen maar gewoon rustig af totdat Pien aangeeft dat de weeen beginnen...
Voor mij is een bevalling iets bijzonders, spannend en 'heel intiems' wat ik samen met de teef intens beleef. Meestal bevallen de dames snachts, en is het dus alleen zij en ik in de werpkist. Samen zuchten, aanmoedigen, belonen, steunen, vertrouwen, helpen.
De rest van de wereld bestaat voor ons dan gewoon even niet.
Pien haar buik is tonnetje rond, en in omvang al 2cm meer dan dat Shanti op het laatst was. Overal voel ik pupjes bewegen en draaien... hoeveel zouden eruit komen?
Vandaag ben ik Pien in etappes aan het uitkammen (ze heeft zoveel vacht, en een beetje minder ondervacht is wel fijn de komende weken) en later vandaag nog even lekker in bad zodat ze straks schoon en fris haar in haar kraambed ligt.
Ze geniet enorm van alle aandacht en laat trots haar buik zien en voelen. Ze waggelt als een eend door de tuin, maar was vanmorgen niet te flauw om toch even de bal af te willen pakken van Muffin! Verder ligt ze het liefst aan mijn voeten (waar ik ook ben) en zoekt graag de lekkerste botjes uit om er vervolgens onder tafel luidruchtig op te gaan liggen kluiven.
Heel relaxed allemaal. Dus we wachten de komende dagen maar gewoon rustig af totdat Pien aangeeft dat de weeen beginnen...
zondag 15 november 2009
Wandelen
zomaar... in een opwelling kwam het idee naar boven. Ja, eerlijk is eerlijk.. het begon bij de eigenaren van het laatste nest (de Fransozen) die samen gingen wandelen. Al snel borrelde het idee bij mij op om dan ook maar wat andere Youandi boppers uit te nodigen. Maar, met het idee dat ik ivm het aankomende nest over 10 dagen weer aan huis gebonden ben, was het wel kort dag. Dus eind oktober ging de mail eruit, en afgelopen week hadden we de locatie en deelnemers in beeld. Dus vandaag gingen we met 13 Youandi honden wandelen. Helaas moesten enkele baasjes last minute afbellen door de griep, of zware regen (bij hen in de regio.. niet hier in het zonnige zuiden!)
Ik was vorige week al eens in de Maasduinen geweest als verkennings tocht, en vandaag was het dan wel wat minder zonnig, maar daardoor ook minder bezoekers. Hierdoor hadden onze harige modder en zandmonsters minder publiek, en dat is op zo'n moment wel prettig!
De groep bestond uit allemaal familie, en dat was af en toe wel herkenbaar (mama, kijk deze lijkt op onze Kyda... Ja klopt, dat is de dochter van Kyda!)
En ook de ervaringen (lees: streken) van de half broertjes en zusjes konden zo eens mooi worden uitgewisseld :-)
Ik heb genoten! Dit is leuker dan welke kampioens titel dan ook.... Al die pups, nu inmiddels (half-)volwassen honden.... gezinnen waar mijn pups deel van uitmaken, en elke dag plezier ervaren van mijn boppers. Ik ben trots. Ja ik ben heel trots op alle Youandi Honden die hier ooit geboren zijn.
Volgende keer zal ik eerder starten met de planning, en dan zullen er hopelijk nog meer mensen en honden kunnen deelnemen. Dank aan iedereen die er bij was vandaag: ik vond het geweldig dat jullie er waren!
ps, op de nieuws-pagina kan je door-klikken naar het foto album
Ik was vorige week al eens in de Maasduinen geweest als verkennings tocht, en vandaag was het dan wel wat minder zonnig, maar daardoor ook minder bezoekers. Hierdoor hadden onze harige modder en zandmonsters minder publiek, en dat is op zo'n moment wel prettig!
De groep bestond uit allemaal familie, en dat was af en toe wel herkenbaar (mama, kijk deze lijkt op onze Kyda... Ja klopt, dat is de dochter van Kyda!)
En ook de ervaringen (lees: streken) van de half broertjes en zusjes konden zo eens mooi worden uitgewisseld :-)
Ik heb genoten! Dit is leuker dan welke kampioens titel dan ook.... Al die pups, nu inmiddels (half-)volwassen honden.... gezinnen waar mijn pups deel van uitmaken, en elke dag plezier ervaren van mijn boppers. Ik ben trots. Ja ik ben heel trots op alle Youandi Honden die hier ooit geboren zijn.
Volgende keer zal ik eerder starten met de planning, en dan zullen er hopelijk nog meer mensen en honden kunnen deelnemen. Dank aan iedereen die er bij was vandaag: ik vond het geweldig dat jullie er waren!
ps, op de nieuws-pagina kan je door-klikken naar het foto album
donderdag 12 november 2009
Uit(ge)laten
Tot mijn schrik is het alweer weken stil op mijn blog, terwijl er toch wel van alles gebeurd. Ik heb het gevoel dat ik een beetje wordt geleeft door mijn werk, en probeer dan in de avonden toch wat quality time met de honden te hebben. Dus wat minder tijd achter de laptop (als het werk het toelaat) en als ik de fut nog heb mag er 's avonds nog een hond op de borstel tafel. Maar als we erg moe en suf gepraat/ gemaild zijn belanden we gewoon samen op de bank. Tja, je moet wat op de lange donkere winter avonden..
We hebben ons ook maar eens voorgenomen om ons leven te beteren als 'buurtjes'. Ik heb schatten van buren, die het allemaal geweldig vinden wat er hier afspeeld.. en toch is het best wel genant als je af en toe hoort hoeveel herrie de Boppers maken als ze smorgens met z'n zevenen naar buiten stormen. Tel mijn brul daarbij op (Vincent, KOP DICHT!!!! Muffin, DOE NORMAAL!!! Shanti, STIL!!! Chanel, SCHEI UIT!)en heel Sevenum weet weer dat Villa Kakelbond weer wakker is. Ook goedemorgen :-)
Tegenwoordig gaan we dus gefaseerd naar buiten, en maken we elkaar niet gek;
In plaats van: wekker loopt af, 3x snooze, pffff toch maar opstaan, honden beginnen beneden al te jengelen omdat ze mij boven hun hoofd horen stommelen, Shanti sjeest naar beneden, ik kom er langzaam met Coco -heel voorzichtig van de trap af- achteraan, Shanti staat al tegen het traphekje aan te rammelen en te piepen, Vincent en Chanel blaffen vrolijk vanachter de deur terug en stuiteren als skippyballen in de kennel, ik doe de deur naar het hondenhuis open, Shanti daagt broer en zus door de tralies uit, ik maak achterdeur open, Shanti en Coco wachten buiten blaffend de 5 anderen op. Ik maak 1 voor 1 de kennels open en als we allemaal buiten zijn rent Muffin voorop met bal in de bek en 'tig andere boppers rennen er met veel kabaal blaffend achteraan... Vincent loopt Bo-Ghy ondersteboven... Bo-Ghy niet blij en gillen, Vincent springt er als een malloot omheen. Dolle boel, dikke pret. Goedemorgen Sevenum.
Nee, de laatste weken doen we het (iets) rustiger:
wekker loopt af, 3x snooze, pffff toch maar opstaan, honden beginnen beneden al te jengelen omdat ze mij boven hun hoofd horen stommelen, Shanti moet op mij wachten en loopt rustig naar beneden, en ik kom er langzaam met Coco -heel voorzichtig van de trap af- achteraan, Shanti mag niet meer tegen het traphekje aan staan rammelen en piept ook niet, dus in de kennel blijft het ook rustig. Ik doe de tuindeur open, Shanti en Coco gaan via de huiskamer naar buiten en blijven op het gras achter het hek. Inge gaat naar het hondenhuis, doet de achterdeur open, en laat Vincent en Chanel op de speelplaats. Wel met een extra-dikke-goedemorgen-knuffel en 300x vertellen hoe braaaaaaaaaaf ze zijn... want ze zijn stil. Daarna mag Babs uit de kennel, en bij Coco en Shanti op het veld. Shanti krijgt 25 waarschuwingen dat ze stil moet zijn, en Vincent en Chanel horen 37 keer dat ze braaaaaaaaf zijn aan de andere kant van het hek. Muffin en Bo-Ghy komen als laatste naar buiten: Bo-Ghy mag op het veld, en Muffin blijft voor het hek. Binnen 2 minuten is ze tussen de bamboe en het hek doorgewurmd en loopt ze bij Vincent en Chanel, maar dat gaat zonder herrie en er liggen geen voetballen waarmee ze kan gaan uitdagen, dus blijft het rustig. Dolle boel, dikke pret. Hey, psssst... wakker worden Sevenum, Villa Kakelbond is ook al buiten hoor! ;-)
Na mijn douche krijgen ze eten, en kunnen ze weer rustig 1 voor 1 naar buiten. Alle hekjes en poortjes staan open. Zonder kabaal loopt het hele spul de rest van de ochtend buiten terwijl ik rustig met een kop koffie achter mijn laptop kruip.. de dag is weer begonnen. Ik kan weer aan het werk.
We hebben ons ook maar eens voorgenomen om ons leven te beteren als 'buurtjes'. Ik heb schatten van buren, die het allemaal geweldig vinden wat er hier afspeeld.. en toch is het best wel genant als je af en toe hoort hoeveel herrie de Boppers maken als ze smorgens met z'n zevenen naar buiten stormen. Tel mijn brul daarbij op (Vincent, KOP DICHT!!!! Muffin, DOE NORMAAL!!! Shanti, STIL!!! Chanel, SCHEI UIT!)en heel Sevenum weet weer dat Villa Kakelbond weer wakker is. Ook goedemorgen :-)
Tegenwoordig gaan we dus gefaseerd naar buiten, en maken we elkaar niet gek;
In plaats van: wekker loopt af, 3x snooze, pffff toch maar opstaan, honden beginnen beneden al te jengelen omdat ze mij boven hun hoofd horen stommelen, Shanti sjeest naar beneden, ik kom er langzaam met Coco -heel voorzichtig van de trap af- achteraan, Shanti staat al tegen het traphekje aan te rammelen en te piepen, Vincent en Chanel blaffen vrolijk vanachter de deur terug en stuiteren als skippyballen in de kennel, ik doe de deur naar het hondenhuis open, Shanti daagt broer en zus door de tralies uit, ik maak achterdeur open, Shanti en Coco wachten buiten blaffend de 5 anderen op. Ik maak 1 voor 1 de kennels open en als we allemaal buiten zijn rent Muffin voorop met bal in de bek en 'tig andere boppers rennen er met veel kabaal blaffend achteraan... Vincent loopt Bo-Ghy ondersteboven... Bo-Ghy niet blij en gillen, Vincent springt er als een malloot omheen. Dolle boel, dikke pret. Goedemorgen Sevenum.
Nee, de laatste weken doen we het (iets) rustiger:
wekker loopt af, 3x snooze, pffff toch maar opstaan, honden beginnen beneden al te jengelen omdat ze mij boven hun hoofd horen stommelen, Shanti moet op mij wachten en loopt rustig naar beneden, en ik kom er langzaam met Coco -heel voorzichtig van de trap af- achteraan, Shanti mag niet meer tegen het traphekje aan staan rammelen en piept ook niet, dus in de kennel blijft het ook rustig. Ik doe de tuindeur open, Shanti en Coco gaan via de huiskamer naar buiten en blijven op het gras achter het hek. Inge gaat naar het hondenhuis, doet de achterdeur open, en laat Vincent en Chanel op de speelplaats. Wel met een extra-dikke-goedemorgen-knuffel en 300x vertellen hoe braaaaaaaaaaf ze zijn... want ze zijn stil. Daarna mag Babs uit de kennel, en bij Coco en Shanti op het veld. Shanti krijgt 25 waarschuwingen dat ze stil moet zijn, en Vincent en Chanel horen 37 keer dat ze braaaaaaaaf zijn aan de andere kant van het hek. Muffin en Bo-Ghy komen als laatste naar buiten: Bo-Ghy mag op het veld, en Muffin blijft voor het hek. Binnen 2 minuten is ze tussen de bamboe en het hek doorgewurmd en loopt ze bij Vincent en Chanel, maar dat gaat zonder herrie en er liggen geen voetballen waarmee ze kan gaan uitdagen, dus blijft het rustig. Dolle boel, dikke pret. Hey, psssst... wakker worden Sevenum, Villa Kakelbond is ook al buiten hoor! ;-)
Na mijn douche krijgen ze eten, en kunnen ze weer rustig 1 voor 1 naar buiten. Alle hekjes en poortjes staan open. Zonder kabaal loopt het hele spul de rest van de ochtend buiten terwijl ik rustig met een kop koffie achter mijn laptop kruip.. de dag is weer begonnen. Ik kan weer aan het werk.
vrijdag 23 oktober 2009
Bank-hangen in sofa-coma voor gevorderden
Afgelopen week liep wat anders dan gepland. Mijn time-out kwam net te laat, of toch op tijd en heeft me behoedt van totale ramp spoed.. wie zal het zeggen? In elk geval vlogen zondag avond de mexicaanse bacillen me naar de strot, en lag ik gedrogeerd met een dosis hoestdrank plat op de bank. De honden vonden dit erg gezellig, en had ik een dekbed op de bank gelegd om mijn koorts rillingen te beperken... Jammer dan, er lagen 3 of 4 honden boven op, en ik lag ernaast. Wat hadden ze het goed zo, en wat hadden ze het naar hun zin. Helaas werd naar mijn mening niet gevraagd.
Maandag dus maar wat collega's ingeseind dat ik niet naar Eindhoven en Den Bosch zou komen, maar dat ik smiddag's wel wat mail weg zou werken. Dit lukte ook wel, tot een uur of 3 waarna ik maar weer op de bank ben neergestort.. met de honden.
Ook loge-hond Riitta (dochter van Bo-Ghy) toonde al haar Youandi genen, en vond het nu toch echt haar beurt om een prominente plaats op de bank in te nemen bij mij.
Even later maakte ze wel plaats voor half-zusje Shanti, die op identieke wijze op de bank stapt, positie bepaald, zich om laat vallen en vier voeten in de lucht uitstrekt onder begeleiding van een diepe zucht. Hoezo aangeleerd gedrag....? ..dit zijn genetisch bepaalde idote gedragingen... en dat is allemaal papa Bo-Ghy zijn schuld. :-)
Vincent doet het minder subtiel; ook al lig ik al op de bank, ookal ligt Shanti daarnaast, voor hem is dit geen belemmering om op de bank te stappen, en zich met zijn volle 45 kilo om te laten vallen en zo in een innige knuffel met mij te belanden. 'Typisch geval van jammer' dat Shanti daar al lag.... die wurmt zich daar maar onderuit en kiest inderdaad eieren voor haar geld.
En ik lag daar -met bonkend hoofd, hoestend en proestend van de lach en de mexicaanse bacillen- ook nog ergens tussen...
Na anderhave dag was het wel weer gedaan met de rust en was ik voldoende bijgetankt om weer op locatie aan het werk te gaan. Tot grote spijt van de honden die het zo gezellig vonden met mij thuis en op de bank.
Aangezien ik nog steeds mijn rotzooi niet opruim, slingerde na deze 2 dagen thuis in pyjama, fleece-trui en pantoffels nog wel het een en ander rond. Terwijl ik gisteravond wat achterstallig werk zag weg te werken achter de laptop, hoorde ik een hond kauwen/kluiven...
"who the ff... is daar aan het kluiven?
Vince, wat heb je daar? Laat eens los.... NU los! Oh, dank je... dat is mijn pantoffel. Waar is dan de andere?"
een meter verderop ligt Chanel mij met haar meest onweerstaanbare blik aan te kijken, en lijkt het liefste en onschuldigste meisje van de hele wereld... yeah, right. Niet te vertrouwen dus.
"Chanel, wat heb jij daar... wat ligt er onder jouw poten?.. sta eens op... jaja... geef die maar hier. Dank je, groooote meid!"
Dat was dus de andere pantoffel. Gelukkig heb ik weer een symetrisch paar... want ze zijn synchroon aangevreten door broer en zus.
Dan kan ik hier natuurlijk nog melden dat onze Pien afgelopen week voor de echo is geweest, en helemaal vol met puppies zit!!! Het liefdespel tussen haar en Doughnut was al een sprookje, maar dat we nu een buik vol pups zien is natuurlijk helemaal te gek. Eind November zal het kroost geboren worden en hopen we op net zo'n leuk nest als eerder dit jaar. Met zulke ouders, moet dat vast wel gaan lukken. Ik doe nog wel ff rustig aan de komende weken, en dan kunnen we over 5 weken er weer vollop tegenaan in de kraamtijd!
Maandag dus maar wat collega's ingeseind dat ik niet naar Eindhoven en Den Bosch zou komen, maar dat ik smiddag's wel wat mail weg zou werken. Dit lukte ook wel, tot een uur of 3 waarna ik maar weer op de bank ben neergestort.. met de honden.
Ook loge-hond Riitta (dochter van Bo-Ghy) toonde al haar Youandi genen, en vond het nu toch echt haar beurt om een prominente plaats op de bank in te nemen bij mij.
Even later maakte ze wel plaats voor half-zusje Shanti, die op identieke wijze op de bank stapt, positie bepaald, zich om laat vallen en vier voeten in de lucht uitstrekt onder begeleiding van een diepe zucht. Hoezo aangeleerd gedrag....? ..dit zijn genetisch bepaalde idote gedragingen... en dat is allemaal papa Bo-Ghy zijn schuld. :-)
Vincent doet het minder subtiel; ook al lig ik al op de bank, ookal ligt Shanti daarnaast, voor hem is dit geen belemmering om op de bank te stappen, en zich met zijn volle 45 kilo om te laten vallen en zo in een innige knuffel met mij te belanden. 'Typisch geval van jammer' dat Shanti daar al lag.... die wurmt zich daar maar onderuit en kiest inderdaad eieren voor haar geld.
En ik lag daar -met bonkend hoofd, hoestend en proestend van de lach en de mexicaanse bacillen- ook nog ergens tussen...
Na anderhave dag was het wel weer gedaan met de rust en was ik voldoende bijgetankt om weer op locatie aan het werk te gaan. Tot grote spijt van de honden die het zo gezellig vonden met mij thuis en op de bank.
Aangezien ik nog steeds mijn rotzooi niet opruim, slingerde na deze 2 dagen thuis in pyjama, fleece-trui en pantoffels nog wel het een en ander rond. Terwijl ik gisteravond wat achterstallig werk zag weg te werken achter de laptop, hoorde ik een hond kauwen/kluiven...
"who the ff... is daar aan het kluiven?
Vince, wat heb je daar? Laat eens los.... NU los! Oh, dank je... dat is mijn pantoffel. Waar is dan de andere?"
een meter verderop ligt Chanel mij met haar meest onweerstaanbare blik aan te kijken, en lijkt het liefste en onschuldigste meisje van de hele wereld... yeah, right. Niet te vertrouwen dus.
"Chanel, wat heb jij daar... wat ligt er onder jouw poten?.. sta eens op... jaja... geef die maar hier. Dank je, groooote meid!"
Dat was dus de andere pantoffel. Gelukkig heb ik weer een symetrisch paar... want ze zijn synchroon aangevreten door broer en zus.
Dan kan ik hier natuurlijk nog melden dat onze Pien afgelopen week voor de echo is geweest, en helemaal vol met puppies zit!!! Het liefdespel tussen haar en Doughnut was al een sprookje, maar dat we nu een buik vol pups zien is natuurlijk helemaal te gek. Eind November zal het kroost geboren worden en hopen we op net zo'n leuk nest als eerder dit jaar. Met zulke ouders, moet dat vast wel gaan lukken. Ik doe nog wel ff rustig aan de komende weken, en dan kunnen we over 5 weken er weer vollop tegenaan in de kraamtijd!
zaterdag 17 oktober 2009
Time out
Gisteravond kwam onvermijdelijk de man met de hamer voorbij... Ik zal eraan moeten geloven, ik neem ff een time out.
De vakantie, die weer veel te veel kilometers in beslag had genomen, was nog maar net voorbij of ik scheurde alweer door Nederland om hondjes bij de beste van de beste logeer adressen te mogen brengen. Met name de oudjes verdienen wat extra zorg en aandacht, en dan is alleen het beste goed genoeg! Vervolgens op reis naar de World Dogshow 2009 in Bratislava (Slowakije). De trip was beregezellig, maar helaas zonder successen voor zowel Chanel als voor onze reisgenootjes Monique met Whisper de sheltie. We hebben idiote dingen meegemaakt, die in de categorie "niet leuk om mee te maken, wel leuk om na te vertellen" vallen. Wat dacht je van een 60% uplift op de hotelkamer, omdat je voor de hondenshow komt? Dat er hele andere bedragen op de reservering staan maakt niets uit; "take it, or leave it" was het excuus. Tja, daar sta je dan in verweggistan... 21.000 honden/bezoekers in 1 stad, en natuurlijk geen enkele kans om een ander hotel te vinden. Dus er zit niets anders op. Of wat dacht je van het restaurant waar ze maar niet snappen dat als er 2 mensen soep bestellen, er ook 2 kommen soep gebracht moeten worden? En als er dan na 2 uur wachten uiteindelijk 1 steak wordt geserveerd, en er geen 2e meer nageleverd kan worden "omdat de kok al naar huis is".... tja, dan is na een lange hectische dag de maat vol voor ons.
De show was zo'n chaos, daar raakt men niet over uitgepraat. Toppunt (of dieptepunt) was wel het feit dat de 'tent' waar we de 2e dag de national show hadden, nog niet af was, en dus geen zijwanden bevatte. resultaat: in harde wind en binnen waaiende regen staan te rillen van de kou en proberen de spullen en de honden droog te houden... Nee, Bratislava kan mij in de toekomst gestolen worden... dergelijke shows horen niet in mijn fun programma. Want ja, het moet nog altijd wel leuk zijn om te doen. Het is en blijft een hobby.
Tijdens de afgelopen werkweek moest ik mijn 2 dagen afwezigheid natuurlijk 3 dubbel inhalen, en zou ik vrijdag ook nog op de show in Dortmund aanwezig zijn.. Hectiek in het kwadraat dus. De show in Dortmund was wel gezellig, maar geen echte successen voor Vincent en Chanel. Ze zitten nu echt in zo'n leeftijd van vachtwisselen, en dat zie ik terug in de resultaten. Vandaag zouden we in een tent moeten showen; er werd al warme kleding aanbevolen. hmmm... klinkt niet echt lollig, en toen ik gisteravond uitgeput op de bank neerviel besloot ik maar eens een weekend time out te nemen.
Dit betekende dat ik vanmorgen dus toch naar mijn fotografie cursus kon, het dames bezoek voor Vincent vanmiddag kon komen (ipv 's avonds als we moe zijn na de show) en de rest van het weekend lekker rustig aan kan doen. Ook wel eens lekker.
Nu maar hopen dat die opkomende verkoudheid niet dooorzet, en dat de komende weken het werk wat rustiger wordt. Ook de shows gaan weer op een laag pitje. Laat de jongelui eerst maar eens wat verder op vacht komen. En ik hoef me echt niet te vervelen, want er komen nog genoeg leuke dingen aan om me mee te vermaken. Maar daarover hopelijk volgende week meer nieuws...
De vakantie, die weer veel te veel kilometers in beslag had genomen, was nog maar net voorbij of ik scheurde alweer door Nederland om hondjes bij de beste van de beste logeer adressen te mogen brengen. Met name de oudjes verdienen wat extra zorg en aandacht, en dan is alleen het beste goed genoeg! Vervolgens op reis naar de World Dogshow 2009 in Bratislava (Slowakije). De trip was beregezellig, maar helaas zonder successen voor zowel Chanel als voor onze reisgenootjes Monique met Whisper de sheltie. We hebben idiote dingen meegemaakt, die in de categorie "niet leuk om mee te maken, wel leuk om na te vertellen" vallen. Wat dacht je van een 60% uplift op de hotelkamer, omdat je voor de hondenshow komt? Dat er hele andere bedragen op de reservering staan maakt niets uit; "take it, or leave it" was het excuus. Tja, daar sta je dan in verweggistan... 21.000 honden/bezoekers in 1 stad, en natuurlijk geen enkele kans om een ander hotel te vinden. Dus er zit niets anders op. Of wat dacht je van het restaurant waar ze maar niet snappen dat als er 2 mensen soep bestellen, er ook 2 kommen soep gebracht moeten worden? En als er dan na 2 uur wachten uiteindelijk 1 steak wordt geserveerd, en er geen 2e meer nageleverd kan worden "omdat de kok al naar huis is".... tja, dan is na een lange hectische dag de maat vol voor ons.
De show was zo'n chaos, daar raakt men niet over uitgepraat. Toppunt (of dieptepunt) was wel het feit dat de 'tent' waar we de 2e dag de national show hadden, nog niet af was, en dus geen zijwanden bevatte. resultaat: in harde wind en binnen waaiende regen staan te rillen van de kou en proberen de spullen en de honden droog te houden... Nee, Bratislava kan mij in de toekomst gestolen worden... dergelijke shows horen niet in mijn fun programma. Want ja, het moet nog altijd wel leuk zijn om te doen. Het is en blijft een hobby.
Tijdens de afgelopen werkweek moest ik mijn 2 dagen afwezigheid natuurlijk 3 dubbel inhalen, en zou ik vrijdag ook nog op de show in Dortmund aanwezig zijn.. Hectiek in het kwadraat dus. De show in Dortmund was wel gezellig, maar geen echte successen voor Vincent en Chanel. Ze zitten nu echt in zo'n leeftijd van vachtwisselen, en dat zie ik terug in de resultaten. Vandaag zouden we in een tent moeten showen; er werd al warme kleding aanbevolen. hmmm... klinkt niet echt lollig, en toen ik gisteravond uitgeput op de bank neerviel besloot ik maar eens een weekend time out te nemen.
Dit betekende dat ik vanmorgen dus toch naar mijn fotografie cursus kon, het dames bezoek voor Vincent vanmiddag kon komen (ipv 's avonds als we moe zijn na de show) en de rest van het weekend lekker rustig aan kan doen. Ook wel eens lekker.
Nu maar hopen dat die opkomende verkoudheid niet dooorzet, en dat de komende weken het werk wat rustiger wordt. Ook de shows gaan weer op een laag pitje. Laat de jongelui eerst maar eens wat verder op vacht komen. En ik hoef me echt niet te vervelen, want er komen nog genoeg leuke dingen aan om me mee te vermaken. Maar daarover hopelijk volgende week meer nieuws...
vrijdag 2 oktober 2009
mijn to-do lijstje
Gisteren realiseerde ik me dat het stilte voor de storm was...
Want vandaag moest ik werken, en dacht ik nog vroeg te kunnen stoppen na een meervoudig-fulltime werk week... het liep weer anders. Druk druk druk, en zojuist, nu net na de laatste meeting beloofde ik nog aan mijn manager dat ik op maandag 12 oktober weer fris-en-fruitig aanwezig zou zijn....
Nu ga ik dus Chanel wassen, en vanavond borstelen. Auto inpakken brood smeren, en ondertussen komt er nog bezoek om ff voer op te halen.
Morgen staan we op de show in Zwolle, dus om 5 uur loopt de wekker af.
Zondag alles voorbereiden, route plannen, hotel reserveringen uitprinten, en de auto nog ff schoonmaken voor volgende week. Om een uur of 4 hier vertrekken naar Apeldoorn om Muffin en Bo-Ghy weg te brengen, en daarna direct dooor naar Coevorden om Coco en Shanti weg te brengen.
Maandag werken, al afspraken en vergaderingen in de agenda van 9 uur tot half 7... en daar tussendoor natuurlijk nog wat mail en telefoon wegwerken.
Dinsdag wilde ik vrij nemen, maar mijn collega uit Zwitserland komt over, dus om 11 uur zal ik hem van utrecht CS afhalen... en om een uur of 5 kan ik Vincent en Babs in Oss brengen (uiteraard eerst langs huis om ze op te halen)
Eigenlijk heb ik 's avonds mijn cursus Frans, maar ik vrees dat ik die toch echt moet cancelen, want Chanel moet dan wel weer in bad en mijn koffertje moet worden ingepakt.
Woensdag ochtend samen met Monique en Shetlie Whisper naar Bratislava (1200km) waar we donderdag deelnemen aan de World Dogshow.
Vrijdag doen we ook mee aan de CAC show in Bratislava. We overnachten daarna 100km richting huis in Oostenrijk waarna we dus zaterdag avond thuiskomen.
Zondag alle honden (Oss, Apeldoorn, Coevorden) weer ophalen, en dus ja... hopelijk kan ik dan maandag weer fris en fruitig aan het werk.
Of dat gaat lukken??????
Soms denk ik wel eens dat 7 honden, een actieve show carriere voor de honden en een leuke job voor mij wel eens wat veel is.... of is het gewoon leuk?
Ja! Het is leuk, en ik verheug me op de komende week!!!
Want vandaag moest ik werken, en dacht ik nog vroeg te kunnen stoppen na een meervoudig-fulltime werk week... het liep weer anders. Druk druk druk, en zojuist, nu net na de laatste meeting beloofde ik nog aan mijn manager dat ik op maandag 12 oktober weer fris-en-fruitig aanwezig zou zijn....
Nu ga ik dus Chanel wassen, en vanavond borstelen. Auto inpakken brood smeren, en ondertussen komt er nog bezoek om ff voer op te halen.
Morgen staan we op de show in Zwolle, dus om 5 uur loopt de wekker af.
Zondag alles voorbereiden, route plannen, hotel reserveringen uitprinten, en de auto nog ff schoonmaken voor volgende week. Om een uur of 4 hier vertrekken naar Apeldoorn om Muffin en Bo-Ghy weg te brengen, en daarna direct dooor naar Coevorden om Coco en Shanti weg te brengen.
Maandag werken, al afspraken en vergaderingen in de agenda van 9 uur tot half 7... en daar tussendoor natuurlijk nog wat mail en telefoon wegwerken.
Dinsdag wilde ik vrij nemen, maar mijn collega uit Zwitserland komt over, dus om 11 uur zal ik hem van utrecht CS afhalen... en om een uur of 5 kan ik Vincent en Babs in Oss brengen (uiteraard eerst langs huis om ze op te halen)
Eigenlijk heb ik 's avonds mijn cursus Frans, maar ik vrees dat ik die toch echt moet cancelen, want Chanel moet dan wel weer in bad en mijn koffertje moet worden ingepakt.
Woensdag ochtend samen met Monique en Shetlie Whisper naar Bratislava (1200km) waar we donderdag deelnemen aan de World Dogshow.
Vrijdag doen we ook mee aan de CAC show in Bratislava. We overnachten daarna 100km richting huis in Oostenrijk waarna we dus zaterdag avond thuiskomen.
Zondag alle honden (Oss, Apeldoorn, Coevorden) weer ophalen, en dus ja... hopelijk kan ik dan maandag weer fris en fruitig aan het werk.
Of dat gaat lukken??????
Soms denk ik wel eens dat 7 honden, een actieve show carriere voor de honden en een leuke job voor mij wel eens wat veel is.... of is het gewoon leuk?
Ja! Het is leuk, en ik verheug me op de komende week!!!