Raggles

Raggles heeft al enige maanden een tumor op de binnenkant van haar achterpoot, 'op de binnenkant van haar dij' als het ware. Onderzoek heeft aangetoond dat het kwaadaardig en praktisch in-operabel is, waardoor ik destijds heb besloten haar de lijdensweg te besparen en geen nodeloze operatie te laten ondergaan. We zijn nu enkele maanden verder, en Raggles is gewoon Raggles: vrolijk, dol op eten/knuffels/aandacht, speelt, blaft en slaapt en snurkt...
In niets merk ik aan haar dat ze al 13 jaar is of dat ze pijn, danwel last heeft van de tumor die als een 'bloemkool' aan haar billen groeit. Dagelijkse controle en verzorging leert mij dat de tumor de ene week groeit, dan weer niet, en dan weer ineens super snel. We leven bij de dag.

Afgelopen week gebeurde het onvermijdelijke, wat ons een grote stap in richting van het einde brengt: haar huid gaat kapot. Calendula zalf help niet meer, en de wondjes worden snel groter. Het jeukt en ze blijft eraan likken waardoor de wond geen rust krijgt. Een 'broek aan' tegen het likken blijkt geen effect te hebben want Raggles kan overal bij; ze trekt 'snachts de broek uit.. en likt gewoon door. Dus dan maar een 'lampekap' bij de d'arts gaan halen om haar tegen zichzelf te beschermen. (dit is wegens dieronvriendelijkheid tegen mijn principes, maar dit is het enige redmiddel om haar nu tegen zichzelf te beschermen)

Maar ondertussen doemde een groter probleem op...Ik ga volgende week 3 weken op vakantie, en dan gaan er dus een paar honden uit logeren. Raggles zou lekker vertrouwd naar Nanda& Co gaan... maar zoals ze nu is, kan ze opeens heel snel achteruit gaan en dat kan ik naar zowel Raggles als Nanda niet maken. Dus moesten de plannen gewijzigd worden. Na eeen rondje bellen/mailen boden de oplossingen zich al snel aan. Gelukkig mogen zowel Bo-Ghy, Coco als Babs gaan logeren bij de meest superde luxe eerste klas 4**** hotels (=de vertrouwde 'pleeggezinnen' van mijn honden dus!) waardoor ik Raggles ook mee kan nemen naar France!

pfff...voor mij een ongelovelijke geruststelling, en de vakantie is dus geregeld. Maar dit neemt natuurlijk niet weg dat ze nu moet stoppen met likken en daarmee de wond te vergroten, want als dat gebeurd..... zijn we het einde nabij
Toen ik dit dilemma met Oma (mijn moeder dus) besprak, herinnerde zij zich dat haar buurvrouw voor haar Airdale ooit een 'opblaasbare kraag' had om het bijten/likken tegen te gaan (in plaats van zo'n lampekap). Dus gauw wat telefoontjes gepleegd en -met super dank aan 'buurvrouw Judith' -kon ik 's avonds bij Raggles de opblaasbare kraag omdoen, waardoor ze zichzelf niet meer kan verwonden. Deze is even geleend, maar inmiddels heb ik een internet adres gevonden om er 1 te kopen (altijd makkelijk om zelf te hebben!)
..en Raggles is apetrots op haar "collier" loopt ermee rond alsof ze de koningin is! Ze stoot nergens tegenaan, wordt niet gehinderd in haar dagelijkse doen en laten, maar kan zichzelf niet verder openlikken/bijten.
Ik verzorg de wond enkele malen per dag met jeukstillende creme, bethadine shampoo etc, en hoop dat we het zo weer tot rust kunnen brengen.
Ja, ik weet dat we een (grote)stap dichterbij het onvermijdelijke einde zijn gekomen. Maar ik kan het niet over mijn hart verkrijgen om afscheid van een hond te nemen die zo vrolijk is en nergens 'last' van heeft! Dan maar een zwembandje om... ze is er zo blij mee!

Coupe teddybear

Na enkele weken twijfel, mislukte pogingen om haar toch uit te borstelen, uitstel, pijn, heb ik vanavond Coco in 'coupe teddybear' geknipt. Tranen.

Ik heb altijd gezegd dat Coco en Muffin nooit kort hoeven, omdat ze makkelijke vachten hebben, en het heerlijk vinden om uren geborsteld te worden. Bo-Ghy en Babs zijn erg kleinzerig en nooit makkelijk geweest op tafel... ookal was het destijds emotioneel een grote stap om hen de eerste keer kort te zetten. Emme en Raggles gingen kort om medische redenen. Dat was anders.

Ik merk dat de pijn in mijn handen niet minder wordt. Na elke inspanning is het mis, en moet ik 'rust nemen'. Niks voor mij! Mijn 'to-do list' is altijd eindeloos, en langer dan mijn vrije tijd me ruimte biedt. Honden, tuin, verbouwing... maar ook mijn lijf wordt blijkbaar ouder met gebreken, en mijn handen weigeren al enige tijd dienst. Misschien voor anderen onbegrijpelijk, maar voor mij mijn 'worst nightmare'.

Afgelopen weken steeds getracht om alle activiteit goed te plannen; geen shows, alle tijd aan mezelf, maar ook dit bracht geen verbetering. Na 2 weken uitstel om Coco te borstelen, prioriteiten stellen (= eerst 'n showhond borstelen en daarna rust moeten nemen) dus vanavond rigoreus het besluit; liever kort dan in de klit.
Tranen, ja veel tranen. Onbegrijpelijk, ook voor mij.

Ik heb een afspraak gemaakt bij de arts. Ik wil nu weten of het alleen overbelasting, reuma of artrose is (zit beiden in mijn familie) Coco is super mooi; Ze ziet eruit als een puppie, hartstikke leuk en ik weet het weer zeker: ze is de mooiste, best gebouwde hond die ik ooit gefokt heb!!(en de liefste) Ze is er zelf volgens mij wel blij mee, al moet ik er vreselijk aan wennen. Mijn Coco-Doos. gelukkig zal het wel weer aangroeien, en is ze voorlopig lekker schoon en uit de klit.

Honden weer..

Eigenlijk gaat alles lekker zijn gangetje...en is er weinig te melden. Echter iedereen die ons een beetje kent, weet dat het hier nooit echt rustig is en er altijd wel iets gebeurd.
Zo heeft Bo-Ghy gisteren besloten geen weer-mannetje te willen worden. Onze held op sokken is zich de blubber geschrokken van de hagelbui. Het ging ook wel vreemd hoor... Ik kwam thuis, de zon scheen en ik heb alle boppers naar buiten gelaten. Ik moest nog wat werk afmaken, dus ging ik naar mijn werkkamer (ja, die is nieuw...de oude slaapkamer beneden is verbouwd tot werk/ prijzenkast/ kraamkamer... en is nu eindelijk klaar) terwijl ik zat te werken begon het te waaien. Ik zag de bamboe in de voortuin wapperen, en hoorde de wind door het rookkanaal van de haard gieren. Ik vond het wel bizar, dus liep naar de huiskamer en werd op dat moment bekogeld door hagelstenen! Echt waar, ze vlogen door de tuindeuren wel 4 meter de kamer in. Oh jeetje... alle honden waren buiten! Ik gilde tegen de wind en hagel in dat ze binnen moesten komen, hetgeen ze ook als een tornado direct deden. Maar hoe zie je in zo'n heksenketel nu of ze er allemaal zijn? Ik kan in 1 oogopslag niet zien of er 9 OES binnen zijn. eerst naar de achterdeur van het hondenhuis gelopen, deur open, roepen.. ja hoor; nog 1 hond. Tellen: heb ik er 9? (8 van mij + loge Micky)
Ze waren bekogeld met hagelstenen van 1 a 2 cm.... en ik ook. Dat doet pijn joh!
Na 10 minuten was het over. De wind ging liggen, de zon ging schijnen en de vogeltjes weer fluiten. Onvoorstelbaar, wat een contrast in zo'n korte tijd. De honden waren weer rustig, dus konden weer naar buiten. haha, ammehoela dachten ze... ga zelf maar. Na wat overredingskracht en commando's liepen ze uiteindelijk weer buiten te spelen. Behalve Bo-Ghy. De held. Maar na wat extra aanmoediging slenterde hij met tegenzin dan toch naar buiten, en kon ik de huiskamer aandweilen en daarna mijn werk afmaken. todat...ja hoor, Bo-Ghy met een kracht het hekje forceerde, binnen kwam en linea recta onder mijn bureau kroop. Het begon nu te rommelen en te onweren. Och jeetje, Bo-Ghy had echt een slechte avond hoor! Gelukkig maakt het de anderen niet uit of er nu donder en bliksem voorbij drijft, en hebben we het rustig langs laten drijven, waarna we allemaal weer naar buiten konden.

Ook vandaag (gelukkig weer eens een halve thuiswerk dag) was het regelmatig rennen om ze droog binnen te halen, en konden ze na een half uurtje steeds wel weer droog naar buiten. Bo-Ghy is nog steeds wat achterdochtig, en houdt alle vluchtroutes goed in de gaten....

Dek reuen

Het komt er weer aan... de loopsheden.
Over enkele weken moet Shanti loops worden dus werd het nu tijd om de afspraken met eigenaar van de -zorgvuldig geselecteerde- dekreu te gaan maken. Het heeft me ongeveer een jaar gekost voordat ik wist welke reu ik voor Shanti wilde, want (klink misschien arrogant?) ik heb niet zomaar een teef... nee dit is de breed record holder Champion. Er is geen enkele OES op de wereld die zoveel FCI titels heeft. Ze heeft haar sporen verdient, en de kwaliteit die ze in haar karakter, uiterlijk en gezondheid heeft willen we op zijn minst vast houden, en als het ff kan nog verbeteren. Dus tja, welke reu voldoet aan die eisen?

In Maart zag ik hem. Een dijk van een reu, leuke stamboom, super karakter en personality. Zijn eigenaar was het er ook mee eens, en we zouden het love duo in September koppelen. Alles geregeld dus... totdat ik onlangs de voorbereidingen ging treffen, papieren op ging vragen en ook de commerciele kant wilde aftikken.
Oeps... de eigenaar denkt waarschijnlijk dat de reu gouden testikels heeft, of minimaal pups met gouden vachtjes geeft, want de kosten voor de dekking waren 2x zo hoog als een gemiddeld voor een reu. Tja, dan kan een reu (in combinatie met Shanti) nog zo leuk zijn... maar dit heeft ook grote gevolgen.
Na alle tegenvallers (lees: hoge kosten)van de afgelopen 3 jaar met dekkingen, kleine nesten etc lijkt het me toch in elk geval het streven waard om dit nest kosten neutraal te laten worden. Dat wil zeggen dat met zo'n dure reu de puppy prijs omhoog moet. Ik heb even zitten rekenen; bij 5 pups zou de puppy prijs naar 1750 euro moeten. Ahum... dat worden OES voor elite! NOT dus.
Ik weet dat er fokkers zijn die zonder zich te schamen wel zoveel voor een pup vragen, maar voor mij betekend dat, dat mensen die hier na 13 jaar terugkomen voor hun 2e Youandi 300% meer moeten betalen dan destijds voor hun 1e hond. Da's geen inflatie meer...dat is voor mij onaanvaardbaar.
Maar enfin, dan moeten we dus op zoek naar een andere dekreu, en we hebben nog maar een week of 3 voordat ze loops wordt. Er zijn wel alternatieven, maar we hebben het nog steeds over Shanti...mijn toppertje. Ik weet wat ik wil fokken, dus de keus werd beperkt. Nog even op een zijspoor gedacht aan een alternatief nav een dekking die ik nog tegoed heb van een andere fokker, echter dit bleek niet uitvoerbaar te zijn.
En dan zomaar... stom toevallig dwalen mijn gedachten naar een reu die ik wel eens in mijn handen heb gehad, leuk vond, een heel fijn karakter heeft, en ook nog de zwakke punten van Shanti op een sterke manier kan compenseren!
1 mail, 1 telefoontje en alles is geregeld. De eigenaar is zelfs blij en trots dat de reu mijn Prutske mag dekken! En ik ben blij met de medewerking, de overeenkomst en de combinatie. Uiteraard wordt het afwachten, en hebben we hulp van moeder natuur nodig om (leuke)pups op de wereld te krijgen... maar aan ons zal het niet liggen. Ik ben blij dat er nog 'normale' dekreu eigenaren zijn, die het ook gewoon leuk vinden dat hun reu voor nakomelingen mag zorgen zonder daar de 'hoofdprijs' voor vragen. We weten toch ook allemaal dat titels niet vererven of enige extra garantie geven? (mooie ouders kunnen nog altijd lelijke kinderen krijgen, en vice versa)
Ik ben ook helemaal trots dat Vincent al aanzoeken heeft van leuke meiden ik ben zo benieuwt of zijn kids net zo leuk en lollig als hem zullen worden!! Nu maar hopen dat alle dames snel loops worden en dat moeder natuur mee zal werken...

Warm...

In Nederland is het blijkbaar alleen mogelijk om te hollen of stil te staan... Na 3 weken regen, moeten we in enkele dagen omschakelen naar een temperatuur van 20 graden meer dan vorige week...pfffffff Dat valt nog niet mee voor ons, en voor de boppers ook niet.
Nu hebben we hier in huis het geluk dat we niets moeten (geen verplichte wandelingen ofzo) en wel alles mogen.. dus niemand hoeft zich meer in te spannen dan nodig.

Raggles heeft het moeilijk met de hitte.. haar ademhaling is zwaar, en ze ligt de hele dag onder het tuinbankje in de schaduw. De enige activiteit is van de waterbak naar het bankje en vice versa. Ze geniet van de rust, en wil niet binnen gaan liggen; want Inge is buiten!

De jeugd is rustig, er wordt weinig gespeeld. Bo-Ghy heeft een nieuwe kuil onder de rode Esdoorn gegraven, waar hij rustig de hele tuin overziet en zich vooral niet druk maakt. Zijn dochter Babs heeft nl zijn oude kuil in beslag genomen waar ze met een dikke jas lag te hijgen. In de regenperiode lag ze hier ook.. dus kan je je voorstellen hoe haar poten en bek er uit zagen.. ons klein huisvarkentje!
Gister ochtend dus maar ff gauw de tondeuze over haar heen gehaald. Dit keer geen 'coupe San Marino' (dwz: de rug kort geschoren, rest netjes in model geknipt als een teddybeertje) Nee, haar poten zagen er zo dramatisch uit dat ze nu (op kop en staart na) helemaal op 9 mm lengte is. Ahum, met haar 'Tres volumineux' postuur lijken haar pootjes wat iel...maar ohhhh wat is ze mooi!!! en wat is er er zelf blij mee! Ze heeft 3 rondjes in de tuin geparadeerd om te showen hoe mooi ze nu is. (grappig, dat deed haar overgroot moeder Bonny ook altijd na het borstelen!)

Met de hitte zet ik meestal het badje voor ze neer, zodat ze in het lekker koude water kunnen gaan staan en spelen. Ik ben nu eenmaal een malloot, en iedereen die me op zo'n moment zou zien, zou een busje bellen om me af te laten voeren vrees ik...

Kom jongens, we gaan een badje neerzetten.
Minimaal 5 boppers kijken me aan, springen op en weten dat we iets leuks gaan doen..
Ik loop naar binnen, met een zwik honden achter me aan
Jaaaa, eerst badje zoeken Muf... niet voor mijn voeten lopen. Ah.. daar is het badje, kom jongens, buiten eerst opblazen!
Dezelfde zwik honden hobbelt weer met me mee naar buiten en begint te blaffen bij het uitpakken van het blauwe peuterbad.
Nee Vince, niet in happen, dan gaat ie lek, Sukkel!
Het vorige badje is gesneuveld nadat ik het leeg had gegooid en liet drogen in de tuin. Vincent en Chanel 'vonden' het en probeerden er 4 kleine zwembadjes van te maken.. da's dus mislukt, maar ik had wel 45 stukken blauw plastic in mijn tuin liggen.
pfffffffffffffff da's blazen zeg.... kunnen jullie zelf niet blazen?
Muffin gaat nu uit haar dak, en blaft een rondje door de tuin. Shanti staat naast me te blaffen dat ik door moet blazen.. ze wijkt niet van mijn zijde...want haar bad komt eraan!
Zo, jullie bad is bijna klaar, waar gaan we het neerzetten Pruts? Ja, da's een mooie plek.
Shanti dartelt om me heen en ik zet het bad op het gras, en Shanti springt er direct in.
Nee Pruts, er zal eerst water in moeten!!
Shanti kijkt me verbaast aan, kijkt naar haar voeten en de bodem... Je ziet haar denken 'hier klopt iets niet'. Vincent en Chanel aanschouwen het geheel, rennen en blaffen achter Muffin aan zonder te weten wat nu eigenlijk het spelletje is. Ik loop naar de grondwater pomp, gooi de slang uit naar het bad en zet de pomp aan. Feest compleet!
Lekker he Shanti!!! Duw haar maar aan de kant hoor Muff.
Shanti is blij met het ijskoude water, Muffin stapt erbij.. Vincent, Chanel en Raggles houden het bij drinken over de rand.
Bo-Ghy... Bo-Ghy!!!! Bad staat er!!!
Bo-Ghy komt uit zijn kuil, en komt snel kijken... helaas. Bad is vol met dochter en nicht.
Duw ze maar aan de kant hoor kerel
Bo-Ghy kijkt me aan, en als ik Muf iets opzij duw stapt hij snel in het badje met een gelukzalige blik in zijn ogen; da's pas lekker....
De rest van de middag is het een gespetter en geplons van honden die in en uit het bad stappen. Shanti is wel de gangmaker en moet wel de reincarnatie van een zeehond zijn... ze plonst, stopt heel haar kop onder en is van top tot teen druipnat.
Chanel komt niet verder dan uit het bad te drinken. En als ik haar aanmoedig, of zelfs met haar voorpoten erin zet krijg ik een vernietigende blik van haar. Hoe durf ik haar natte voeten te geven?
Raggles stapt af en toe in het bad als ik erbij ben, en gaat vervolgens weer snel onder haar bankje slapen.. Coco kijkt het allemaal van een afstandje aan en komt de schaduw niet uit. En ik.....ik heb dolle pret en geniet van mijn honden die lekker hun gang gaan.

Grote jongen!

We hebben weer wat te vieren... want al weten we allemaal dat onze Vincent met de meeste dingen een beetje traag is in zijn ontwikkeling...hij is vanaf vandaag een grote jongen... Ja, echt waar!
Dat zeggen we niet omdat hij de grootste bopper hier in huis is...
Dat zeggen we niet omdat hij na zijn 1e verjaardag 'als volwassen'wordt beschouwd...
Dat zeggen we niet omdat hij - na zij schitterende HD-A beoordeling- vandaag ook vlekkeloos door de oogcontrole is gerold, en nu dus 'volwaardig dekreu' mag zijn...
Dat zeggen we niet omdat hij de leukste en vriendelijkste OES is die een mens zich kan wensen..

Nee; Vincent is een grote jongen want hij heeft vandaag voor het eerst... helemaal zonder twijfel en doelbewust.... zijn poot opgetild! Ja hoor, ik ben heel trots op hem!!

Vakantie tijd

Het is vakantie tijd, en dat is goed te merken. Iedereen is vrij, heeft vakantie en ik doe iets fout denk ik... want mijn hoofd en agenda loopt over! Op mijn werk is 'Operatie Stofwolk' voltrokken, en verwijzen de voicemails en " out office reply's" van mijn collega's naar mij als vervanger... Da's wel een uitdaging als je midden in een transitie zit.. De dagen blijken te kort, en hoeveel afspraken passen er in een dagdeel?
Als ik dan 'savonds uitgeput en sufgepraat thuiskom (of na een thuiswerkdag de laptop uitzet) wachten er 11 viervoeters op me...die willen AANDACHT Ik zie je denken; 11??? Ja, want het is immers vakantie tijd!
Pien, Stacey en Jack zijn hier te logeren aangezien de baasjes lekker onderuit geschoven ergens in de zon zitten. Allemaal leuk hoor...maar wel hectisch.
Pien is hier voor het eerst, en stuitert als een ongeleid projectiel door het huis, kennel en tuin. Volgens mij heeft ze last van een soort Belgisch magnetisme. Als ik links zeg, gaat zij rechts; als ik wil dat ze binnenkomt, stuitert ze naar buiten... als ze buiten moet blijven dringt ze iedereen aan de kant en forceert ze hekjes om toch maar vooral daar te komen waar ik haar nu net niet wilde hebben... Dit tot grote ergernis van Muffin, die na diverse aardige pogingen nu met harde hand Pien in het gareel laat lopen. Pien is er totaal niet van onder de indruk, en snapt nog steeds niet dat je bijvoorbeeld gewoon direct naar je eigen etensbak moet lopen, in plaats van eerst 7x je neus in andermans voerbak te duwen. < zucht > Dan kan het namenlijk wel eens gebeuren dat die neus beschadigd wordt door de eigenaar van die voerbak... Al met al geeft dat veel onrust tijdens het eten, en werkt dat weer bij mij op mijn zenuwen...
Jack eet in de keuken, achter het hekje. Rust.. (zou je denken) Nee, want Jack wil alleen maar eten als er iemand naast staat die hem steeds maar verteld dat hij braaf is en lekker zijn brokjes moet gaan opeten Allemaal leuk en aardig, maar ten eerste vind ik dat een hond maar gewoon zijn bak moet leegeten, zonder nonsense. Anders eet hij maar niet. Ten 2e zie ik me al tegen 11 honden dergelijke capriolen uithalen. Ten derde ben ik druk bezig om Pien met dat beschadigde neusje uit de overige 10 bakken weg te houden... Enfin, na anderhalve week heeft Jack besloten zijn bak gewoon leeg te eten, zonder gezeur.Braaaaave hond!
Dan hebben we Stacey rondhobbelen, die precies weet hoe het hier werkt. Wat een gemak... maar gisteren vond ze toch wel dat het erg moeilijk is om steeds die aandacht met 10 anderen te moeten delen en dacht ze even een stapje hogerop in de roedel te gaan...Daar waren de andere dames het dus niet mee eens dus... Stacey weet weer wat haar plaats is, en dat we hier in een roedel leven.
Raggles is wat van slag door al die hectiek en gewijzigde protocollen. Dat kan ze maar moeilijk bevatten op haar oude dag. Bo-Ghy heeft het druk om Jack in het gareel te houden, en neemt het zowaar zelfs voor Vincent op als Jack iets te dominant loopt te doen! Muffin heeft het maar druk om als roedelleidster op te treden, maar ze geniet wel van haar rol. Vincent, Chanel en Shanti vinden Pien helemaal het einde, want die is onvermoeibaar in het buitenspelen!
Al met al dus wel een lekker stel... ook al is het erg druk, ze hebben ook veel lol met elkaar. Op elk willekeurig moment van de dag komt er een grijs-witte kluwe in de tuin voorbij geraasd, die tikkie-met-verlos doet... Ze kunnen met z'n allen tegelijk die irritante Golden Retriever bij het hek wegblaffen (dat beest wist niet wat hem overkwam) en over een weekje wordt het weer rustig hier in huis als de loge's weer naar huis gaan. Dan komen ook een aantal collega's weer terug, en kan ik gaan aftellen en mijn vakantie in September gaan plannen